Նյութը պատրաստ էր տպագրության, բայց հապաղում էինք տպագրելու արդեն 6 ամիս: Չէինք ճանաչում նամակագրին, երբ մեզ զանգահարեց ինքը՝ Հարություն Համամջյանը, եւ ասաց, որ ինքը առաջ գնալու փոխարեն ետ է գնացել՝ 10-րդ օրն է, որ գիշերում է անօթեւանների կացարանում, որտեղ իրեն լավ է զգում եւ իրեն լավ են վերաբերվում: Որոշեցինք ընթացք տալ իր նամակին:
«Ես ավելի քան 12 տարի խնդրել եւ աղաչել եմ անխտիր Ազգ. Ժողովի բոլոր պատգամավաորներին, որ ինձ տային կա՛մ վարկ, կա՛մ պարտքով, կամ տոկոսով (ամիսը 10%), կա՛մ որպես օգնություն՝ 400 հազար ՀՀ դրամ,- ասաց նա,- սակայն նրանք այդ 4 տարբերակներն էլ մերժեցին: Ես գիտեմ, նրանք ինձ դեռ Երեւանի կենտրոնում կգնդակահարեն, հետո դիակս կգցեն Աբովյանի առյուծների վանդակ, ու ոսկորներս կթաղեն Սովետաշենի աղբանոցում,- հեկեկալով ասաց նա:
Խմբագրության կողմից
ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆ ՀԱՄԱՄՋՅԱՆԻՑ
Արագածոտնի մարզ, Ապարան համայնք, գ. Նիգավան
Դիմում (երրորդ)
Հարգարժան պատգամավորնե՛ր
Ցավում եմ, որ Դուք անձամբ չեք կարդացել իմ նախորդ 2 դիմումները: Ձեր աշխատակազմում կարծում են, թե Հարություն Համամջյանի հարցից ավելի կարեւոր հարց կա Հայաստանում հատկապես եւ Ազգային ժողովում՝ մասնավորապես: Ձեր աշխատակազմում կարծում են, թե Հարություն Համամջյանը ընդամենը 3 միլիոն հայերից մեկն է… Ցավում եմ…
Պարոն Սուքիասյա՛ն, սա իմ երրորդ դիմումն է. վերջին մեկ ամսում: Իսկ ընդհանրապես ես Ձեզ դիմել եմ նախորդ տարիներին 7-8 անգամ եւ մինչեւ այսօր ո՛չ մի գրավոր պատասխան չեմ ստացել: Երկու ամգամ դիմել եմ Չելյուսկինցիների-62,3, անգամ դիմել եմ Ձեր ախպերությանը «Սիլ ինշուըրանս»-ում եւ Հայէկոնոմ բանկում: Եվ բացարձակապես ո՛չ մի գրավոր կամ բանավոր պատասխան չեմ ստացել… Ցավում եմ…
Նույն կարգով նախորդ 5-6 տարիներին դիմել եմ «Գագիկ Ծառուկյան բարեգործական հիմնադրամ»: Նախկին պատգամավոր Գ. Գորգիսյանը թուղթ ու գրիչով գրված դիմումը տվել է Գ. Ծառուկյանի ձեռքը, ԱԺ նախագահ Արարատ Միրզոյանի օգնական՝ Շուշան Թեւանյանը իմ գրավոր դիմումն ամբողջությամբ ուղարկել է Գ. Ծառուկյանի էլ. հասցեին: Եվ պատկերացնո՞ւմ եք, չէ… չէ, Դուք չեք պատկերացնի՝ Գ. Ծառուկյանը ո՛չ գրավոր, եւ ո՛չ բանավոր չի պատասխանել… Ցավում եմ…
Հարգարժան պարոնա՛յք, սիրելի տիկնա՛յք.
Այստեղ հարցից հարց է առաջանում… ումի՞ց են վախենում (այո՛, վախենում) վերոնշյալ երեք ներկա եւ նախորդ պատգամավորները: Ասել է, թե նրանք ստից-փտից բարեգործներ են, ես չեմ համարձակվում: Նրանք իրոք բարեգործներ են՝ ամբողջ Հայաստանի տարածքում:
Իմ հարցը հանելուկ չէ: Պարզապես եթե կարդաք տարբեր տարիներին՝ տարբեր օրաթերթում գրված իմ նյութերը, դուք գոնե 10 տոկոսով կիմանաք. թե ո՛վ եմ ես:
Սիրելի պատգամավորներ, նախորդ 17-20 տարիներին դուք, կամ ձեր իրավանախորդները ցանկանում էիք ինձ այլ պետության լրտես (ագենտ) համարել… Չհաջողվեց: Հետո ուզում էիք գլխիս սարքել-բանտ տանել… չհաջողվեց: Հետո այդ մարդիկ հասկացան, որ ես սպանված վիճակում ավելի վտանգավոր եմ: Հիմա էլ օրենքով, սահմանադրությամբ եւ բժշկական 5 էպիկրիզով հաստատված դեղերի 40-50 տոկոս են տալիս (ֆինանսական, քանակական եւ որակական առումով): Ես երկրորդ կարգի հաշմանդամ եմ:
Ասեմ իմանաք՝ այս պահին դեղատանը պարտք եմ 80 հազար դրամից ավել, նրանք այլեւս ինձ պարտքով դեղ չեն տալիս:
Հիմա էլ ուզում են ինձ առանց դեղորայք թողնել, եւ սպանել… Չի՛ հաջողվի: 8 ամիս առաջ պարտքով վառելիք եմ գնել՝ 50 հազար դրամի. չգիտեմ ինչպես մարեմ պարտքս: Խանութներին պարտք եմ 90 հազար դրամից ավել: Ինձ այլեւս պարտքով սնունդ չեն տալիս… Իսկ ես ապրում եմ այնպիսի անմարդկային պայմաններում, որ եթե դուք տեսնեք, հեռու ձեզանից՝ ձեզ ինֆարկտը կխփի, թե գրող-հրապարակախոս Հարություն Համամջյանը մի՞թե այսպիսի պայմանում է ապրում: Դուք ձեր աչքերին չեք հավատա:
Դուք հավատում եք իմ մասին տարատեսակ լկտի բանբասանքներին:
Դուք (հակառակ ձեր կամքի) ուզում եք տպավորություն ստեղծել միմյանց մոտ, թե հոգեկան հիվանդ է, եւ վերջ: Կարելի է եղունգների տակ ասեղ անցկացնել, եւ ասել, թե հոգեկան է: Իմ ամբողջ գյուղը, ամբողջ Ապարան քաղաքը, Երեւանում ինձ ճանաչողները ինձ վրա լաց են լինում, իսկ ես ձեզ խղճում եմ… Ցավում եմ: Դուք մեղք եք:
Այո՛: Դուք մեղք եք, որովհետեւ վախենում եք ինձ ասել (թեկուզ գաղտնի), թե ումի՞ց եք վախենում, որ ինձ ֆինանսապես օգնեք:
Դուք մեղք եք, որ ինձ թեկուզ գաղտնի ասեք, թե ո՞վ է իմ աներեւույթ թշնամին, որ վլաստ ունի ձեր բոլորի վրա, եւ ավելի քան 22 տարի է, չի թողնում, որ ես լիարժեք ինքնադրսեւորվեմ… Ցավում եմ, եւ խղճում եմ ձեզ՝ բոլորիդ:
Ո՞վ է այդ աներեւելի գերհզոր մարդը, որի կառավարած խունտան ավելի քան 22 տարի ընկած է իմ ետեւից:
Ասեք ո՞վ է այդ մարդը… ես գնամ նրան հասկանամ:
Այն, որ ինձ չեք օգնում, ես ձեզ լիարժեքորեն հասկանում եմ, ձեզանից նեղացած չեմ եւ չեմ մեղադրում, քանի որ վախենալու համար նույնիսկ Աստվածաշնչում պատիժ չի ենթադրվում:
Ես դեռ շատ ասելիքի, մտածողության եւ անելիքի թարմություն ունեմ: Ես շատ-շատերին շատ բաներ դեռ պիտի ապացուցեմ: Երկիր մոլորակում միայն ես եմ, որ հեռախոս չունեմ: Այն հեռախոսը, որ իմ ձեռքում է, դա ընդամենը «պոպոկ ջարդիչ է»: Այնպիսի հեռախոս, որը հիմա իմ ձեռքում է, իմ եւ ձեր նախապապերը ունեցել են մեր թվարկությունից առաջ:
Ինձ ընդամենը 400 հազար դրամով չօգնելով՝ դուք ինձ զրկում եք իմ ժողովրդի հետ շփվելու հնարավորությունից: Ես այնպիսի բաներ պիտի ասեմ, որ 1991թ.-ից ցայսօր ոչ-ոք չի ասել:
Ես մի քանի ամիս առաջ իմացա, որ նախկինում իմ դիմումները Ազգային ժողով ընդունարանի դիմումների արկղերից պարզապես անհետանում էին:
Խնդրում եմ իմ սույն 3 թերթանոց դիմումը կարդացեք եւ տարածեք…
Վերջ: Անմնացորդ սիրով, անշահախնդիր հարգանքով եւ անհամբեր սպասումով՝ ձեր՝ Հարութ:
***
Շնորհակալություն Արագածոտնի փոխմարզպետ Էդգար Փարվանյանին,
Ապարանի համայնքապետ Կարեն Եղիազարյանին, իմ հորեղբոր տղաներ Վահրիճ Գեւորգյանին եւ Վահրամ Ադամյանին՝ իմ նկատմամբ ջերմ վերաբերմունքի համար:
Շնորհակալ եմ նաեւ դեղատան աշխատող Հարություն Ղազարյանին:
ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆ ՀԱՄԱՄՋՅԱՆԻՑ
Հեռ. 043-630223
