«Ավտոբուսներրի նոր խմբաքանակը կթեթեւացնի տրանսպորտի ծանրաբեռնվածությունը»,- ավտոբուսների ամեն նոր խմբաքանակ գնելիս հայտարարում են Երեւանի քաղաքապետարանից, բայց իրավիճակը բարելավվելու փոխարեն ավելի է վատանում:
Եթե ամռան երեք ամիսներին հանրային տրանսպորտը ծայրը ծայրին հասցնելով փորձում էր սպասարկել քաղաքացիներին, ապա սեպտեմբերի 1-ից սկսած կանգառներում ասեղ գցելու տեղ չկա. մեկը դասից է ուշանում, մյուսը՝ աշխատանքից:
10 տարի առաջ Երեւանի տրանսպորտի ոլորտում առաջին թանկարժեք ներդրումն արվեց. Չինաստանը Հայաստանին նվիրեց 249 «Հայգեր» ավտոմեքենա, իսկ վերջերս քաղաքապետարանը գնեց 311 ավտոբուս ու միկրոավտոբուս, որոնք գրեթե բոլորը հիմա սպասարկում են երեւանցիներին, բայց իրավիճակը փրկել անհնարին է. Պատշաճ տրանսպորտ ունենալը անիրական երազանք է:
«Ապրում եմ Էրեբունի վարչական շրջանի Աթոյան փողոցում եւ կենտրոն հասնելու համար երկու տրանսպորտ եմ փոխում: Աշխատանքս Նալբանդյան փողոցում է, իսկ այնտեղ հասնող միակ երթուղին ժամանակին N 7 ավտոբուսն էր, որն այլեւս չի սպասարկում: Մի քանի անգամ բնակիչներով դիմում ենք ուղարկել քաղաքապետին, բայց դիմումներն անպատասխան են մնացել»,- մեզ հետ զրույցում ասում է 62-ամյա տիկին Փառանձեմը:
Վերջին օրերին, երբ ուսանողներն ու աշակերտները արձակուրդից հետո սկսել են օգտվել հասարակական տրանսպորտից, աշխատանքի շտապողները տուժում են եւ բառի բուն իմաստով ժամերով սպասում են կանգառներում: Քաղաքացիների հետ զրուցելիս, նրանցից մեկը բողոքում էր, քանի որ կենտրոնից Ավան հասնելու համար երբեմն երկու ժամից ավելի է ծախսում. «Մի քանի հատ 20 համար է անցնում, հետո 40-ն է գալիս, բայց դրանցից ոչ մեկի մեջ նույնիսկ մեկ ոտքի վրա կանգնել հնարավոր չի, ստիպված սպասում եմ էնքան՝ մինչեւ բախտը ինձ էլ ժպտա»:
Առաջին կուրսեցի Մարիանան էլ ասում էր, որ ուսումնական տարվա առաջին օրը համալսարան է հասել մեկ ժամ ուշացած. «Կանգառում կես ժամից ավել սպասել եմ, բայց այդպես էլ չկարողացա ավտոբուս կամ երթուղային նստել, ստիպված տաքսիով եմ գնացել»,- ասում էր ուսանողուհին, ապա ավելացնում, որ հասարակական տրանսպորտի վատ աշխատանքի հետ մեկտեղ քաղաքում հեշտ անցանելի փողոց տեսնելն անհնար է:
Երկար սպասում ես, A կետից B կետը հասնելու ընթացքում բազմաթիվ փորձություններով ես անցնում, իսկ կանգառում սպասելիս պետք է գուշակ լինես կռահելու համար, թե որ երթուղիներն են այդ կանգառով անցնում:
«Տրանսպորտի վատ աշխատանքը մի կողմ, լավ հասկանում ենք՝ մեքենաները երեւի քիչ են, բայց կագառները գոնե կարելի է կահավորել անհրաժեշտ միջոցներով: Օրինակ՝ քաղաքացին ցուցանակի վրա ոչ թե բնակարանի վաճառքի, քիչ տոկոսադրույքով վարկի կամ նորաբաց ռեստորանի գովազդ տեսնի, այլ այն երթուղայինների համարները, որոնք անցնում են այդ կանգառով: Իհարկե վատ չէր լինի, որ նաեւ տեղեկություն լիներ, թե որտեղից ուր է գնում»,-մեզ հետ զրույցում ասում է 36-ամյա Կարապետը:
Անցած տարվա հոկտեմբերին վարչապետ Փաշինյանն ասում էր, որ Երևանում հասարակական տրանսպորտը կարգավորելու համար արմատական լուծումներ են պետք, եթե համակարգ չգործի, տասը տարի անց այս նոր ավտոբուսները մաշվելու են, վերադառնալու են նախկին՝ անմխիթար վիճակին:
Դե ինչ, հարգելի ու հպարտ քաղաքացիներ, ձեզ միայն մնում է շուտ արթնանալ՝ տրանսպորտում մեկ ոտքի վրա խցկված, սեղմվելով, «մի քիչ խտացեք» ասելով կանգնելու համար:
ՀԱՍՄԻԿ ՄԽԻԹԱՐՅԱՆ
