98 տարեկան հասակում կյանքից հեռացել է Սարգիս Փաթափությանը, գրական անունով՝ Սարգիս Վահագնը, Լոս Անջելեսում: Նա հայրիկն էր երեք զավակների, որոնցից մեկը բժշկագիտության ասպարեզում Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր Արտեմ Փաթափությանն է:
Ծնվել էր 1927 թ.ին, Բեյրութում, սովորել ազգային վարժարաններում, ավարտել Բեյրութի ֆրանսիական լիցեն:
Վաղ տարիքից ցույց է տվել իր գրական շնորհները, նախ՝ բանաստեղծության, ապա արձակագրության ժանրերում: Պատմվածքներով ու հրապարակագրական հոդվածներով հանդես է եկել «Մշակոյթ», «Լուսաբեր», «Նոր գիր», «Անի», «Շիրակ», «Գարուն», «Նաւասարդ», «Կամար», «Առագաստ» շաբաթաթերթերում եւ հանդեսներում:
Հեղինակ է «Մատանիներ», «Արմատներ», «Նայիրյան մորմոք», «Աշոտ Ողորմած», «Արշիլ Կորքի», «Տագնապը», «Շուրջը՝ ոչինչ», «Հաճը՜նը սիրուն» եւ այլ երկերի:
Արժանացել է ԹՄՄիության «Հայկաշէն Ուզունեան», ՀԲԸՄիության «Ալեք Մանուկեան» գրական մրցանակներին, Ամենայն Հայոց կաթողիկոս Գարեգին Բ.ի «Ս. Սահակ-Մեսրոպ» շքանշանին:
Ամուսնացած էր վաստակաշատ մանկավարժ տիկին Հայկուհի Աճեմյանի հետ, որին, ինչպես նաեւ երեք զավակներին ու մյուս հարազատներին հայտնում ենք խմբագրության խորին ցավակցություններ:
