Լրացավ «Ազգ»ի նախկին աշխատակից, գեղագետ եւ արվեստաբան-գծանկարիչ Լեւոն Լաճիկյանի 70 տարին: Անցյալ դարի 90-ականների սկզբի ցուրտ ու անլույս տարիների մշակութային տարեգիրը դարձավ նա՝ օր օրի մեր թերթում լույս ընծայելով ժամանակի մշակութային կյանքին վերաբերող իր մեկը մյուսից հետաքրքրական հոդվածները: Այն հեռավոր օրերի տեղեկատվական սղության ու անհասանելիության պայմաններում Լեւոնը ժրաջան մեղվի նման ոչ միայն պտղունց-պտղունց հավաքում ու ընթերցողին էր ներկայացնում մեր նվաղկոտ գեղարվեստական կյանքի նորությունները, այլեւ հանդես էր գալիս արվեստագիտական լուրջ հոդվածներով: Հենց նրա շնորհիվ գերազանցապես ազգային-քաղաքական թեքվածության մեր թերթը շուտով ամենօրյա մեկ լրիվ էջ նվիրեց մշակույթին:
Լեւոնի այդ հոդվածների ընտրանին հրատարակվեց 2004-ին լույս տեսած «Անլույս օրերի ոգեղեն ղողանջներ» ծավալուն գրքում: Վերջինս բացի այդ օրերի մեր մշակութային կյանքի հավաստի վավերագրությունը լինելուց, արժեքավոր է նաեւ մշակութաբանական նոր հավատամքի ձեւավորման տեսակետից:
Հաջորդող տարիներին Լեւոն Լաճիկյանը հեղինակեց նաեւ մի շարք այլ գրքեր, գիտական հոդվածներով հանդես եկավ հայագիտական նշանավոր հանդեսներում ու հանրագիտարաններում, իսկ վերջին 2 տասնամյակներին տպավորիչ գործունեություն ծավալեց հատկապես գծանկարչության բնագավառում՝ հարստացնելով արդի հայ գրաֆիկան քաղաքային գողտրիկ տեսարաններով ու հայ պաշտամունքային կառույցների ուշագրավ մեկնաբանություններով:
Բարեբախտաբար, Լեւոն Լաճիկյանը դեռ պատնեշի վրա է եւ Երեւանի պետական համալսարանում մանկավարժական գործունեությանը զուգահեռ շարունակում է փնտրել ու գտնել իրացման նոր ոլորտներ՝ ի շահ նորահաս սերնդի կրթության ու դաստիարակության:
Սիրով շնորհավորում ենք մեր լավ բարեկամին ու 70-ամյա երիտասարդին՝ մաղթելով ստեղծագործական հրայրք ու երկար, արգասալից ճանապարհ:
