Հայ Հեղափոխական Դաշնակցության նորընտիր Բյուրոյի ներկայացուցիչ, Ազգային ժողովի «Հայաստան» խմբակցության պատգամավոր Արմեն Ռուստամյանն ահազանգում է՝ Հայաստանին եւ հայությանը սպառնացող վտանգներն այն աստիճանի ծանր են, որ օրհասական խնդիրների լուծման հրամայականի առջեւ ենք կանգնած: Նման բնորոշումներ ու գնահատականներ ոչ միայն դաշնակցականները, այլ նաեւ ընդդիմադիր դաշտի գրեթե բոլոր խաղացողները մեկ անգամ չէ, որ տվել են ու շարունակում են տալ: Ի՞նչ է փոխվում սակայն այդ արձանագրումներից հետո, դեպքերի զարգացումները ցույց են տալիս՝ ոչինչ էլ չի փոխվում:
Ռուստամյանի՝ օրերս արած հայատարարությունները սակայն ասես անդունդում հայտնվելու ու այնտեղից դուրս չգալու մասին էին: ՀՀ շարքային քաղաքացին «Արցախը եւ Հայաստանը կորցնելու վտանգի առջեւ ենք սա չափազանցություն չէ, սա իրական վիճակի վերլուծություն է» տողերը կարդալուց հետո միակ բանը, որ կմտածի, հետեւյալն է՝ ինչպե՞ս փրկվել: Փրկելու բանաձեւումները, այնուհետ՝ փրկության ուղիներով առաջնորդելու առաքելությունը, ցավոք, մարդիկ քաղաքական գործիչների կամ ուժերի հետ են կապում, որոնք բացի արձանագրումներ անելը՝ որեւէ այլ բան չեն անում. կա՛մ ունակ չեն, կա՛մ հավես չունեն, կա՛մ էլ ընդհանուր սցենարի մեջ իրենց արձանագրումներ անելու դերն է բաժին հասել:
Ո՞ւմ վրա է մուննաթ գալիս պարոն Ռուստամյանը՝ երիցս հիշեցնելով, թե կործանվում ենք: Իսկ ի՞նչ լուծումներ է առաջարկում ավանդական կուսակցությունը՝ բացի անդուլ քայլերթերն ու խորհրդարանական ամբիոնում «հողատու, դավաճան» բառերը հաճախակի արտաբերելը:
ՍԵՎԱԿ ՎԱՐԴՈՒՄՅԱՆ
