«Տուժողը նորի՛ց հասարակ ժողովուրդն է. մեծամեծերը տուն է՛լ ունեն, տեղ է՛լ ունեն»
Բռնի տեղահանությանից հետո Հայաստանի տարբեր համայնքներում տեղավորված, տեղից տեղ գնացող ու դեռ հիմնական կեցության վայր փնտրող մեր հայրենակիցները կամաց-կամաց ուշքի են գալիս, փորձում՝ կյանք վերադառնալ, ապրել: Իհարկե, հեշտ չէ տարիների արած-դրածը մի օրում դարավոր թշնամուն թողնել ու երկու ձեռք հագուստ վերցնելով՝ դուրս գալ բնօրրանից, բայց, ամեն դեպքում չկոտրվող արցախցիներից շատերն արդեն մտածում են աշխատանքի տեղավորվելու ու կյանքը նոր էջից սկսելու մասին: Եվ քանի դեռ բռնագաղթած, սոված-ծարավ Հայաստան հասած հասարակ մարդիկ մտածում են՝ ինչպես են հայթայթելու գալիք ամսվա՝ 250-300 հազար դրամի հասնող տան վարձը, Արցախի պաշտոնյաներն ու նրանց հարզատները պլանավորում են՝ բացվող գարնան հետ Արցախում ունեցած, այժմ Հայաստանին «պահ տված» բիզնեսներն արտերկիր՝ հիմնականում Ռուսաստան տեղափոխել: «Տուժողն ու լուծը տանողը հասարակ ժողովուրդն է: Ո՞ր մի մեծամեծի ընտանիքն է մտածել Հայաստանում կացարան գտնելու, բնակվելու կամ դրսում չմնալու մասին: Էնքան էին «հաբրգել», որ մի սիրուհու փոխարեն մի քանիսին էին «ուխաժիվատ» անում, դրանց համար Երեւանի կենտրոններում տներ առնում, տեղավորում ու հենց շրջափակման ժամանակ հանում Ստեփանակերտից: Թե էդ ամեն ինչը ոնց էին անում, բոլոր արցախցիներն էլ գիտեն, պարզապես վախենում են խոսել: Բոլորի բերանը փակել էին՝ մեկին մի կիլո կարտոֆիլ, մեկին մի շիշ ձեթ, մեկին էլ մի տաք աթոռ՝ պաշտոն տալով,- ասաց «Ազգ»-ի զրուցակիցն ու շարունակեց,- Հիմա էլ լսում ենք, որ Արցախի՝ մեր ու ձեր փողերի հաշվին սարքած բիզնեսներն են ուզում Ռուսաստան տեղափոխել: Դե եթե օտար երկրում բիզնես անես, պարզ է՝ իրենք էլ կգնան: Հայաստանում հո մնալո՞ւ չեն»:
Մեր զրուցակիցն անկեղծացավ նաեւ, որ 44-օրյա պատերազմից հետո պետք է հրապարակավ պատասխանատվության կանչեին Ադրբեջանին «պատերազմ կըստանան» ասողներին, ասեին՝ պարտվել եք, հեռացեք: «Նոր, ավելի ձիգ, փողն Աստծուց վեր չդասող մարդկանց էր պետք լիազորություն տալ: Թե չէ հիմա մեր զանգերին անգամ Արցախի ներկայացուցչությունում չեն պատասխանում: Չգիտեմ, մենք նաեւ մեր ընտրության զոհը դարձանք, ո՞նց կարող էինք հավատալ մեկին, որ եղբոր գերեզմանով էր երդվում ու դրժում երդումը, կամ «բլոկադայի» ժամանակ աղջիկներին հանում էր Արցախից: Երեւի գիտեր՝ գլխներիս ինչ «կարկուտ» է թափվելու, չէր ուզում՝ աղջիկները տեսեն, վախենան»,- նեղսրտեց մեր զրուցակիցը:
ՍԵՎԱԿ ՎԱՐԴՈՒՄՅԱՆ
