Խորհրդարանը երեկ ընդունեց Ապօրինի ծագում ունեցող գույքի մասին օրենքը, որ ենթադրում է՝ պարզել, թե նախկին ու ներկա պաշտոնյաներից ով ինչ ապօրինի գույք ունի: Իսկ այդ ամենը կարող է հետաքննող մարմինը՝ հատուկ դրա համար ստեղծված «Հակակոռուպցիոն դատարանը» քննել: 2018-ի քաղաքական վերադասավորումներից ի վեր նախկին իշխանություններին ալանթալանի, խղճուկ միջոցները միանգամից հարստացնելու, մի քանի առաձնատուն կառուցելու ու այլ մեղքերի մեջ մեղադրող իշխանությունը վերջապես հնարավորություն է ստացել փաստական հիմք դնել իր հայտարարությունների տակ, եթե, իհարկե, դատարանը ապացուցի, որ «նախկինները» թալանել ու թալանել են:
Իհարկե, որեւէ մեկը չի կասկածում, որ «օդիոզ» դեմքերն ու օլիգարխները մի գիշերվա մեջ ու պաշտոնի միջոցով են նաեւ հարստացել, բայց նախ դա միայն «նախկիններին» չէ բնորոշ, բացի այդ՝ Նիկոլ Փաշինյանի իշխանության ժամանակահատվածում նույնպես, ըստ տարբեր հրապարկումների, առանձին պաշտոնյաների թե՛ միջոցներն են լավացել, թե՛ անշարժ գույք են ձեռք բերել:
Անկեղծ ասած՝ ես այն կարծիքին չեմ, թե Ապօրինի գույքի մասին օրենքն ուժի մեջ մտնելուց հետո կատարվելու է Փաշինյանի՝ տարիներ առաջ տված «կոպեկ առ կոպ եկ հետ ենք բերելու» խոստումը: Ինչո՞ւ, որովհետեւ ըստ տարբեր հրապարակումների՝ օրվա իշխանությունն ու գործարարները կամ օլիգարխները հաճախ միմյանց հետ լեզու են գտնում բոլորովին այլ մեթոդներով: Կամ մեկ էլ հանկարծ պարզվում է, որ հասարակության համար չընկալելի ու ոչ պակաս կարողությունների տիրապետող նախկին կամ նոր պաշտոնյան այլեւս Հայաստանում չէ:
Ի դեպ, պատահական չէ, որ Ապօրինի գույք ունեցողների մի որոշ մասն էլ պարտադիր կերպով գումարներ է փոխանցում «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցությանը՝ դրամահավաքի երեկոյի ժամանակ, կամ նվիրատվություն անում վարչապետի տիկնոջ՝ Աննա Հակոբյանի հիմնադրած «Իմ քայլը» հիմնադրամին:
Միշտ եմ ասել՝ գործող իշխանություններին զօրուգիշեր դիֆերամբներ կձոնեմ, եթե, իսկապես, 30 տարվա թալանը կոպեկ առ կոպեկ, լումա առ լումա հետ բերեն, դատարանի դռները գցեն անգամ նրան, որ պետության տրամադրած 20 լիտր վառելիքը սեփական միջոցներին է ծառայեցրել:
ՍԵՎԱԿ ՎԱՐԴՈՒՄՅԱՆ
