Քաղաքական գործիչ Էդմոն Մարուքյանը գրում է.
ՀՈԴՎԱԾ VII
Կողմերը որևէ երրորդ կողմի ուժեր իրենց համատեղ սահմանի երկայնքով չեն տեղակայի։ Կողմերը, մինչև իրենց փոխադարձ սահմանի սահմանազատումը և դրան հաջորդող սահմանագծումը, կիրականացնեն անվտանգության և վստահության ամրապնդման փոխհամաձայնեցված միջոցներ, այդ թվում՝ ռազմական ոլորտում՝ սահմանամերձ շրջաններում անվտանգությունն ու կայունությունն ապահովելու նպատակով։
Բազմիցս անդրադարձել եմ այս հոդվածին այն պահից սկսած, երբ հայտարարվեց, որ ՀՀ իշխանությունները գնացել են նաև այդ զիջմանը և ներառել են տվյալ կետը համաձայնագրի տեքստում։
Թեմայի շուրջ խոսելիս միշտ փորձել եմ բացատրել մեր հայրենակիցներին, որ եթե տարիներ անց մեր թոռները կամ ծոռները որոշեն որևէ պետության ռազմաբազա տեղակայել մեր երկրի սահմանամերձ շրջաններում, դա չեն կարողանա իրականացնել, քանի որ խաղաղության համաձայնագրի 7-րդ հոդվածը բացառում է դա։
Ի պատասխան ինձ ասում էին.
– Այո, բայց այդ պահանջը գործելու է փոխադարձաբար։
Ես էլ մշտապես շեշտել եմ և հիմա էլ շարունակում եմ պնդել, որ Ադրբեջանը նման խնդիր չունի։ Նրանց բնակչությունը մեծ է, բանակը հզոր և սինխրոնացված թուրքական բանակի հետ։
Կա ևս մեկ կարևոր հանգամանք, որի մասին չպետք է մոռանալ․ Ադրբեջանի դաշնակից Թուրքիայի կես միլիոնանոց բանակը կանգնած է ընդամենը 40 կիլոմետր հեռավորության վրա։
Այսինքն՝ լավ իմանալով, որ գտնվում ենք երկու հզոր բանակների մշտական նշանառության տակ, թույլ ենք տալիս, որ մեզ խաբեն՝ փոխադարձության մասին հեքիաթներ պատմելով։ Լու՞րջ։
