Հայկական ամենահայտնի ու առաջադեմ կրթօջախը հիմնադրվել է 𝟏𝟖𝟐𝟒 թվականին Թիֆլիսում՝ Ներսես Ե Աշտարակեցու նախաձեռնությամբ։ Դպրոցն իր 𝟏𝟎𝟎-ամյա գործունեության ընթացքում տվել է շուրջ երկու հազար շրջանավարտ։ Նրա առաջին շրջանավարտներն են եղել հայ մշակույթի այնպիսի ականավոր գործիչներ, ինչպիսիք են Խ. Աբովյանը, Ստ. Նազարյանը, Գ. Շերմազանյանը, Պ. Պռոշյանը, Ղ. Աղայանը, Երվանդ Քոչարը, Դ. Դեմիրճյանը, Եր. Լալայանը և այլք։ Այնտեղ սովորել է նաև Հովհ. Թումանյանը։ Հովհ. Թումանյանը Ներսիսյան դպրոց է ընդունվել 1883 թվականին՝ որպես երկրորդ դասարանի երթևեկ աշակերտ։ Այնտեղ մոտ երեք տարի սովորելով ձեռք է բերում մտավոր ընդհանուր զարգացում, հատկապես հումանիտար գիտությունների բնագավառում: Թումանյանի ուսուցիչների մեջ կային բանիմաց ու իմաստուն դեմքեր. նրանք էին՝ Գ. Բարխուդարյանը, Փիլ. Վարդանյանը, Կ. Կարապետյանը և այլք։
Սիրելի ուսուցիչներից էր հատկապես պատմավիպասան Ծերենցը (Հովսեփ Շիշմանյան), որը դասավանդում էր հայոց պատմություն և ֆրանսերեն, նրա դասերի և լայն ընթերցանության շնորհիվ Թումանյանի սերն ու հետաքրքրությունն ավելի է զարգանում ու խորանում դեպի հայ ժողովրդի պատմությունը:
Ներսիսյան դպրոցում ուսումնառելու տարիներին պատանի բանաստեղծի գրական և հասարակական հայացքների ձևավորման վրա խոր հետք են թողնում Խ. Աբովյանի «Վերք Հայաստանի» վեպը, Ռ. Պատկանյանի և Մ. Նալբանդյանի հոդվածներն ու երգերը, Րաֆֆու վիպասանությունը, ինչպես նաև ռուս պոետների՝ Լերմոնտովի, Պուշկինի, Կռիլովի երկերի ընթերցանությունը:
Աշակերտական տարիներին նա սկսում է գրել լեգենդներ՝ «Շունն_ու_Կատուն», «Անբախտ վաճառականները», և մի շարք ազգային–հայրենասիրական բանաստեղծություններ՝ «Ինչո՞ւ ես տխուր», «Թող փչե քամին» երգի եղանակավ», «Նահապետի ողբը» և այլն. դրանք տարածվելով աշակերտության շրջանում հռչակում են պատանի բանաստեղծի անունը դպրոցում և դրա պարիսպներից դուրս:
Ներսիսյան դպրոցում Թումանյանն ունեցել է մտերիմ ընկերների շրջան, որոնց հետ հարաբերությունները շարունակել է նաև ուսումը թողնելուց հետո։
Լուսանկարում՝ Ներսիսյան դպրոցի 𝟒-րդ դասասարանի աշակերտները. կանգնածների շարքում՝ ձախից 6-րդը՝ Հովհ. Թումանյանը
