Հոկտեմբերի 9-ին վարչապետ Կարեն Կարապետյանի երկօրյա պաշտոնական այցը Իրան հաջորդեց Էրդողանի Թեհրան այցին: Ու եթե Էրդողանի Իրան կատարած այցը առավելաբար քաղաքական նշանակություն ուներ, ապա Կարեն Կարապետյանը Թեհրանում էր տնտեսական օրակարգով: Մասնավորաբար ՀՀ վարչապետը իրանցի գործարարներին ասել է, որ Հայաստանը պատրաստ է նրանց արտոնյալ պայմաններ առաջարկելՙ մեր երկրում ներդրումներ կատարելու դեպքում, բացի այդ Կարապետյանը իրանցիներին ներկայացրել է ԵԱՏՄ-ի շուկաՙ Հայաստանում մտնելու եւ Մեղրիի ազատ տնտեսական գոտու առավելությունները , ինչից պետք է որ իրանցի գործարարները տպավորված լինեն, իսկ այ Էրդողանի հետ ավելի վաղ կայացած հանդիպումից հետո Իրանի նախագահ Ռոհանին հայտարարեց, որ Իրանն ու Թուրքիան տարածաշրջանի անվտանգության սյուներն են : Ամեն դեպքում, խանդել չարժի. օրակարգներն են տարբեր:
Իրանի հետ ստորագրվեցին մի շարք համաձայնագրեր, մասնավորապես տնտեսական եւ մշակութային գործակցության մասին: Բացի Հասան Ռոհանիի, նախագահի առաջին տեղակալ Էսհաղ Ջհանգիրիի, Մեջլիսի նախագահ Ալի Լարիջանիի հետ հանդիպումներից Կարեն Կարապետյանն այցելեց նաեւ Իրանի հայկական «Արարատ» մարզամշակութային կենտրոն, որտեղ հանդիպեց տեղի հայ համայնքի եւ հայազգի գործարարների հետ: ՀՀ վարչապետը կառավարության անունից երաշխավորեց, որ իր կաբինետը կանգնած է յուրաքանչյուր բիզնեսի կողքին, որ ինքը վստահ է, որ Հայաստանում շահութաբեր ծրագրեր իրականացնելու հնարավորություններ կան , եւ իրանահայերին, մանավանդ Իրանի հայ գործարարներին առաջարկեց ապրել երկու տան մեջՙ մեկը Իրանում, մյուսըՙ Հայաստանում:
Մի խոսքովՙ Կարեն Կարապետանի այցը Իրան կարելի է հաջողված համարել, եթե անգամ այն համեմատենք Էրդողանիՙ ավելի վաղ Թեհրան կատարած այցի հետ: Ռոհանիիՙ Իրանն ու Թուրքիան տարածաշրջանի անվտանգության սյուներն են ձեւակերպմանը վարչապետը հակադրեց Հայաստան-Իրան-Թուրքմենստան նախատեսվող գործակցությունը , որի շուրջ արդեն իսկ կան եռակողմ պայմանավորվածություններ:
Բայց հաշվի առնելով, որ մեծ քաղաքականության մեջ ամենակարեւորը մանրուքներն են, իսկ Իրանի հետ շփվել հնարավոր է բացառապես մեծ քաղաքականություն անելով, խոսենք այդ մանրուքներից, մանավանդ որ վարչապետ Կարապետյանի Իրան կատարած այցի ընթացքում դրանք նկատելի են:
Նախՙ դիմավորումը: ՀՀ վարչապետին Թեհրանի Մեհրաբաղ օդանավակայանում դիմավորելու էր եկել Իրանի նախագահի առաջին տեղակալ Էսհաղ Ջհանգիրին անձամբ, որն էլ, իմիջիայլոց, ՀՀ վարչապետին հրավիրել էր Թեհրան եւ որին վարչապետը հրավիրեց Հայաստան (Ջհանգիրին սիրով ընդունել է հրավերը): Դիմավորման պաշտոնական եւ բարձր մակարդակի արարողությունից հետո պարոն Ջհանգիրին ՀՀ վարչապետին ուղեկցել է Իրանի թագավորական Սաադաբադ պալատ, որտեղ էլ տեղի է ունեցել հայ-իրանական գործակցության փաստաթղթերի ստորագրման արարողությունը: Էրդողանի դիմավորման պաշտոնական արարողությունն, ի դեպ, կայացել է ոչ թե օդանավակայանում, որտեղ ոչ ոք չգիտի, թե ո՞վ է դիմավորել Թուրքիայի նախագահին, այլ Ռոհանիի նստավայրում, այսինքն հայտնի չէ, թե ո՞վ է ուղեկցել Թուրքիայի նախագահին օդանավակայանիցՙ Ռոհանիի նստավայր: Բայց սաՙ իմիջիայլոց: Կարեւորն այն է, որ ՀՀ վարչապետն Իրան էր մեկնել կանաչ փողկապով, ու չնայած Իրանում տղամարդիկ փողկապ չեն կրում, բայց կանաչը իսլամի խորհրդանիշ գույնն է: Եվ Թեհրանը անշուշտ նկատել է ՀՀ վարչապետի, եւ առհասարակ Հայաստանի այս հատուկ եւ խիստ հարգալից վերաբերմունքը Իրանի հանդեպ, ինչը միայն ողջունելի է: Իրանում առհասարակ մեծ կարեւորություն են տալիս արարողակարգային նրբություններին, հետեւաբար Թեհրանի Մեհրաբաղ օդանավակայանում իրանցիները մեկ այլ բան էլ պետք է որ նկատած լինեին: Բանն այն է, որ Թեհրանի օդանավակայանում, զինվորական պահակախմբի մոտով անցնելիս, Հայաստանի եւ Իրանի դրոշների առջեւ խոնարհվելու պահին վարչապետ Կարապետյանն ի տարբերություն նրան դիմավորելու եկած փոխնախագահ Ջհանգիրիի, կանգնել է արձակված պիջակով: Վարչապետի պիջակի կոճակներն արձակված են եղել նաեւ Ջհանգիրիի հետ հանդիպման ժամանակ: Մինչդեռ, համաձայն միջազգային արարողակարգի պահանջի, պաշտոնական հանդիպումների ժամանակ երբ պաշտոնյաները կանգնած են, օրինակ միմյանց ձեռք են սեղմում, առավել եւս պատվում են պետության դրոշը, պարտադիր է, որ նրանց պիջակի կոճակը կոճկված լինի:
Խնդիրը, թերեւս այն է, որ վարչապետիՙ արարողակարգի գծով օգնականը նրան հուշել է, որ Թեհրան մեկնի հենց կանաչ փողկապով, բայց արդեն պաշտոնական հանդիպումների ժամանակ օգնականը հո չէ՞ր կարող վարչապետի ականջին ասելՙ կոճկեք պիջակի կոճակը. վարչապետն ինքը պետք է սա իմանա, հուսանքՙ արդեն կիմանա: Ամեն դեպքումՙ ճիշտ փողկապ ընտրել հաստա՛տ գիտի:
