Շվեդիայում լույս է տեսել «Ուփսալայի բյուզանդագիտական մատենաշարի» հերթական հատորըՙ «Աստվածաշնչի ազդեցությունը Բյուզանդիայում. բնագրեր, ձեռագրեր եւ դրանց ընթերցողները» վերնագրով: Անգլերեն եւ ֆրանսերեն հոդվածների շարքում տեղ է գտել նաեւ բելգիացի երիտասարդ հայագետ Էմանուել վան Էլվերդինգեի «Երանի~ որ ունիցի զաւակ ի Սիոն. աստվածաշնչյան նյութեր հայերեն հիշատակարաններում» ուսումնասիրությունը:
Հայկական ձեռագրերի հիշատակարաններում Սուրբ Գրքի օգտագործումը հեղինակի թեզի թեման է: Հայտնի է, որ հայերեն հիշատակարաններում առկա է հարուստ պատմական տեղեկատվություն, սակայն վան Էլվերդինգեն դրանք ուսումնասիրել է գրական տեսանկյունից: Նա ցույց է տվել, թե հիշատակարաններ գրողները որքան խորաթափանց են եղել աստվածաշնչյան մշակույթում. անգամ կրթությամբ աչքի չընկնող գրիչները հիշատակարաններում դիմել են աստվածաշնչյան ակնարկների եւ հղումներիՙ իրենց ոճը բարձրացնելու համար: Վան Էլվերդինգենը ներկայացրել է այս միահյուսված մտքի բազմաթիվ հետաքրքրաշարժ օրինակներ: Նա ոչ միայն ենթադրում է այդ միաձուլման կիսով չափ գիտակված գործընթացը, այլեւ հուշում, որ հայ գրիչները գիտակցաբար նմանակել են աստվածաշնչյան հարացույցը: Հեղինակը ներկայացրել է այդ, իր խոսքերով, «քրիստոնեական կրթության ենթագիտակցական արձագանքների» օրինակներ, ավելի խորը խորհրդածելով այդ պարատեքստերում հիշված այն ուղերձների շուրջ, որոնք երբեմն հասել են բանաստեղծության մակարդակի:
Էմանուել Վան Էլվերդինգեն Մյունխենի Լյուդվիգ-Մաքսիմիլիան համալսարանի բողոքական աստվածաբանության բաժնի պոստդոկտորանտ է: Որպես բելգիական Գիտական ուսումնասիրությունների հիմնադրամի եւ Լուվենի Կաթոլիկ համալսարանի գիտաշխատող, իր թեկնածուական ատենախոսությունը պաշտպանել է հայերեն ձեռագրագիտության ոլորտում, 2017 թվականին: Զբաղվում է հունարեն եւ հայերեն ձեռագրերի պարատեքստերի, ինչպես նաեւ ձեռագիր գրքերի պատմամշակութային նշանակության ուսումնասիրությամբ:
Ավելացնենք, որ «Աստվածաշնչի ազդեցությունը Բյուզանդիայում» հատորը կարելի է անվճար ներբեռնել հետեւյալ հասցեիցՙ http://urn.kb.se/resolve?urn=urn:nbn:se:uu:diva-420968
