Թեքեյան մշակութային միությունը շարունակում է բարեգործական ծրագիրը Արցախի բռնագրաված Բերձորի Վահան Թեքեյանի անվան դպրոցի կոլեկտիվի եւ սաների ընտանիքների հետ:
«Ազգ»ի մայիս ամսվա համարներից մեկում մենք անդրադարձել էինք Միացյալ Նահանգների եւ Կանադայի Թեքեյան Մշակութային միության մի ծրագրի, որով գործընկերՙ Վայոց Ձորի «Սյունիք-Զարգացում» հասարակական կազմակերպության տեղի կարող ուժերի հետ մեկտեղված այլ ուժերով, Արցախի բռնագրավված Բերձորի Վահան Թեքեյանի անվան դպրոցի կոլեկտիվի եւ սաների շուրջ 8 ընտանիքների զբաղվածությունն ապահովելու համար տրամադրեցին մեղվաընտանիքներ, փեթակներ եւ այլ գործիքներ: Դա սոցիալական-բարեգործական ծրագրերի իրականացման առաջին փուլն էր:
Մոնրեալի ԹՄՄ վարչության անդամ Արթօ Մանուկյանի նախաձեռնությամբ եւ հովանավորների միջոցներով իրականացավ գաղափարի երկրորդ փուլըՙ «Ընտանի կենդանիներ ընտանիքներին» ծրագրով: Ծրագիր, որի շահառուն կարող էին դառնալ Արցախի Բերձորից տեղահանված կարիքավոր բազմանդամ ընտանիքներ: Բերձորի Վահան Թեքեյանի անվան դպրոցի տնօրինուհիՙ Անահիտ Քոսակյանը տրամադրեց Վայոց Ձորի տարբեր գյուղերում բնակվող այն ընտանիքների ցանկը, որոնք ցանկություն, հմտություններ եւ անհրաժեշտ միջավայր ունեին խնամելու ընտանի կենդանիների:
«Սյունիք-Զարգացում» կազմակերպության հմտությամբ օժտված թիմը մեկնեց գյուղական հասցեներով, հանդիպեց ընտանիքներին, ուսումնասիրեց այն անասնագոմերը, որտեղ պետք է խնամեն ու պահեն կենդանիներին: Երբ բավարար համարվեցին պայմաններըՙ անասնաբուժի հետ ընտրվեցին առողջ, որակյալ կենդանիներ, որոնք էլ տեղափոխվեցին ու հանձնվեցին շահառու 4 ընտանիքների:
Ավագյան Հովհաննեսի 6 հոգանոց ընտանիքն ապրում է Վայոց Ձորի Սերս գյուղում, Հովհաննեսի խոսքովՙ ինքը կկարողանա խնամել 2 կով, պայմանագիրն էլ ստորագրել ու համաձայնվել է 2 տարուց հետո 1 հորթ տրամադրել Արցախից տեղահանված այլ ընտանիքի, մինչ այդՙ կաթը, կարագը, մածունը կօգտագործի ընտանիքի կարիքների համար:
Արագածը ՙ Բերձորի Վահան Թեքեյանի դպրոցի սան էր, այժմ 5 հոգանոց ընտանիքի հետ ապրում է Վայքի Հերհեր գյուղում: Ընտանիքի անդամները կխնամեն, ինքն էլ կօգնի ծնողներին խնամելու 6 գոճիներին, մանավանդ, որ տրամադրվել է նաեւ առաջիկա 4 ամիսների համար նախատեսված կեր, հետո իրենք կապահովեն անհրաժեշտ կերը: Հայրըՙ Արարատ Ավագյանն ասում է, որ եթե կարիք լինի գուցե մորթի, օգտագործի միսը, սակայն երբեք չի հրաժարվի խոզ պահելուց, համաձայն է, որ մեկ տարուց սիրահոժար երկու գոճի տա կարիքավոր արցախցու, թող նա էլ պահի ու բազմացնի գոճիներին:
Արեւիկ Սարգսյանն աշխատել է Բերձորի դպրոցում որպես մաքրուհի, երախտիքով է հիշում թեքեյանցիների ամեն տարվա այցելություններն ու իրենց տրված դրամական օգնությունը… հուզվեց. «Անցյալ տարվա պատերազմում միակ որդիս զոհվեց, տուն չունեմ…այժմ տեղափոխվել եմ Մարտիրոս գյուղ, սկզբում ապրել եմ եղբորս 8 հոգանոց ընտանիքի հետ, ծրագրի շրջանակներում ստացա 2 կով, շատ ուրախ ու գոհ եմ, բայց ախր եղբորս ընտանիքը մեծ է, քնելու տեղն անգամ նեղ է, երեւի շուտով գնամ տուն վարձեմ, առանձին ապրեմ, եղբայրս կօգնի, կաշխատեմ, կապրեմ:
Չիչակյան Լուսինեն իր 4 հոգանոց ընտանիքով ապրում է Մալիշկա գյուղում: Նա նույնպես 2 կով է ստացել, ունեն անասնագոմ եւ անասնակերի համար փոքր խորդանոց: Ամառվա ընթացքում հաջողվել է խոտհնձի գնալ եւ կենդանիների համար անասնակեր պահեստավորել ձմեռվա համար: «Հանգիստ եմ, որ ապահովել եմ կենդանիների ձմեռվա կերը, կպահեմ ու երեխաներս էլ թարմ կաթ ու մածուն կունենան»:
Հինգերորդ ընտանիքը, որին օգնեց Թոնի Հալեպլին ՙ կանադական Ատկեն Արմենիան հիմնադրամի միջոցով, Ստեփանյան Թանգուհին է, ընտանիքի անդամների թիվըՙ 6, ունի 4 անչափահաս երեխա: Ստացել է 6 գոճի եւ 4 ամսվա համար կեր: Ընտանիքը տեղափոխվել է Քաշաթաղի շրջանի Վան գյուղից:
Շնորհակալություն ենք հայտնում հովանավորներին, աջակիցներին, որոնք մեկտեղված աշխատում են սիրով եւ անտարբեր չեն պատերազմի պատճառով տեղահանված մարդկանց ճակատագրերի նկատմամբ:
Ամերիկայի եւ Կանադայի Թեքեյան Մշակութային միության Կենտրոնական վարչությունը կոնկրետ ծրագրերի տեսքով ջանում ու հաջողում է ուշադրության կենտրոնում պահել պատերազմի պատճառով Արցախից տեղահանված ընտանիքներին: Կազմակերպությունը ձգտում է հնարավորինս օգնել նրանց հաղթահարելու կյանքի դժվարությունները եւ լցվելու լավատեսությամբ:
Ամերիկայի եւ Կանադայի ԹՄՄ Հայաստանյան ներկայացուցչություն, ԳԱՅԱՆԵ ՄՈՒՐԱԴՅԱՆ, 21.09.2021 թ.
