Քաղաքագետ Արա Պողոսյանը գրում է. «Ինքնիշխանության ամենակարևոր ցուցիչը այն է, որ երկիրը կարողանա սեփական պատասխանատվությամբ և սեփական պատկերացումներին համապատասխան ներքին իրավակարգ հաստատի։ Ներքին իրավակարգի, ասել է թե հասարակության և պետության փոխհարաբերությունների կարգավորման հիմքը Սահմանադրությունն է։
Մի երկիր, որը թշնամու պարտադրանքով ուզում է փոխել իր Սահմանադրությունը, չի‘ կարող կոչվել ինքնիշխան։ Երբ քո ժողովրդի պատկերացումները, ավանդույթները, նպատակները փոխում ես թշնամու ցանկությանն համապատասխան (ընդ որում կարևոր չէ` թշնամու, թե ինչ որ ուրիշ կողմի), նշանակում է դու զիջել ես քո ինքնիշխանության և անկախության երկու կարեւոր պարամետրերից (տարածքային ամբողջականություն, ինքնիշխանություն) մեկը։
Արդյո՞ք տարբերություն կա սրա ու գուբեռնիա/վիլայեթ դառնալու մեջ։ Իմ կարծիքով տարբերությունը միայն տեխնիկական է։
Ինքնիշխանությունից ցավոք խոսում են նրանք, ովքեր արդեն իրենց մտքում հանձնել են Հայաստանի ինքնիշխանությունը»։
