«Եթե Կապանը լիներ Եվրոպայում, ապա դա վաղուց կդառնար զբոսաշրջության կենտրոն: Ցավոք, Կապանը ոչ միայն տեղակայված չէ Եվրոպայում, այլ ես կասեի տեղակայված է առաջնագծում…
Ես տեղացի բնակիչներից հետաքրքրվեցի ՝ արդյո՞ք Կապանում ամեն ինչ հանգիստ է՝ հաշվի առնելով Ղարաբաղյան վերջին պատերազմը և նոր սահմանը: Նրանք ասում են, որ այո, փառք Աստծո հանգիստ է: Ադրբեջանցիները պարբերաբար այցելում են քաղաք, բայց ռուս խաղաղապահների ուղեկցությամբ գալիս են գնումներ կատարելու և, իհարկե, չեն կարող քայլել ուր ուզում են…
Նոր սահմանը, որն իրականում անցնում է քաղաքի սահմաններում, պաշտպանվա՞ծ է: Այստեղ կարծիքները տարբեր էին: Ոմանք ասում են, որ ոչ ոք չի պահպանում սահմանը, և, ըստ էության, ադրբեջանական դիվերսիոն և հետախուզական խումբը կարող է հեշտությամբ թափանցել քաղաք, և նրանց ոչ ոք չի կանգնեցնի: Մյուսները վստահ են, որ ռուս խաղաղապահները վերահսկում են սահմանը և հետաքրքրված չեն նոր հակամարտության բռնկմամբ: Անձամբ ինձ դժվար է ասել, թե որտեղ է ճշմարտությունը: Զուտ տեսողականորեն, մի քանի խաղաղապահ կետեր տեղակայված են օդանավակայանի մոտակայքում, որը գտնվում է հենց սահմանին, Ադրբեջանից մոտ հարյուր մետր հեռավորության վրա: Հարավային ուղղությամբ 17 երթուղու երկայնքով կան նաև դրոշներ, բայց ինձ թվում էր, որ այնտեղ պարզապես դրոշներ են, այլ ոչ թե ռազմական դիրքեր: Այժմ այս երթուղին արդեն դարձել է սահմանային․․․»։
