Պարտության խարանից չմաքրված բանակը բանակ չէ այլևս, հատկապես երբ այդ բանակն օգտագործել են դավադիր գործարքների համար. Հայկ Դեմոյան

ՊԱՏՎԻ ՀԱՄԱՐ

Պետական դավաճանության հիմքով ու կանխորոշված ելքով պատերազմի ընթացքում ստացած բոլոր պարգևներից ու զինվորական կոչումներից հրաժարումը յուրաքանչյուր հայ զինվորի ու սպայի համար պատվի ու պատվախնդրության հարց է:

Հրաժարումը նշանակում է՝ մերժում, հրաժարումը նշանակում է՝ մեղադրանք:

Այդ քայլը նաև հարգանքի տուրք է զոհված զինակից ընկերների հիշատակի հանդեպ:

Ես ու շատ շատերը կցանկանային տեսնել ՊԱՏՎԱԽՆԴՐՈՒԹՅԱՆ բազմաթիվ այլ օրինակներ, հատկապես բարձրաստիճան զինվորականների շարքերից:

Պատմությունը կերտում են հաղթանակած զինվորականներն ու բանակները: Պարտության խարանից չմաքրված բանակը բանակ չէ այլևս, հատկապես երբ այդ բանակն օգտագործել են դավադիր գործարքների համար:

Մեր բանակն ասելիք ու անելիք ունի, բայց այդ բանակը նախևառաջ պետք է ներկայանալի լինի հաշիվ պահանջող պատվախնդիր զինվորականներով, այլ ոչ թե պետական դավաճանության համար հավաքագրված հանցախմբից մեդալներ, շքանշաններ ու կոչումներ ստացող անձնակազմով:

Հայկ Դեմոյան, պատմական գիտությունների դոկտոր, հրապարակախոս