Իրավապաշտպան Ռուբեն Մելիքյանը գրում է.
«Գերմանական ձախակողմյան «Յունգե Վելթ» օրաթերթը ծավալուն անդրադարձ է կատարել Նարեկի ու Վազգենի գործին։ Աջից, ձախից աշխարհով մեկ խայտառակ եմ անելու։ Հլը սպասեք դուք, շվայնեն ունդ շակալեն»։
Ստորև՝ հարցազրույցը.
Որո՞նք են ձերբակալությունների պատճառները
«Հայաստանում երկու փոդքասթերներ բանտարկվել են։ Կառավարությունը ցանկանում է ազատվել քաղաքական հակառակորդներից», – ասում է իրավապաշտպան Ռուբեն Մելիքյանը։
-Փոդքասթերները ձերբակալվել են անցյալ հինգշաբթի։ Նրանց նախաձեռնությունը ներկայացնենք իրավաբանորեն։ Ի՞նչ է պատահել։
-Սա երկրորդ դեպքն է ընդամենը երկու տարուց էլ պակաս ժամանակահատվածում, երբ «Իմնեմնիմի» ձևաչափի հայտնի փոդքասթերներ Վազգեն Սաղաթելյանը և Նարեկ Սամսինյանը կալանավորվում են երկու ամսով։ Կրկին մեղադրանքը «խուլիգանությունն» է։ Այս հանցանքը սկիզբ է առնում դեռևս խորհրդային ժամանակներից և կիրառվում էր այն դեպքերում, երբ այլ հանցագործություն չէր կարող հաստատվել։ Եվ այդպես է նաև հիմա։
Մեղադրանքը բացառապես վերաբերում է խորհրդարանի խոսնակ Ալեն Սիմոնյանի հասցեին ուղղված վիրավորական արտահայտություններին, ով նախկինում նմանատիպ մեկնաբանություններ էր արել երկուսի հետ։ Նա ոչ միայն նախաձեռնել էր հետաքննությունը, այլև ինքը չի ենթարկվել որևէ իրավական պատասխանատվության։ Ավելին, նրանց ձերբակալել է ոչ թե ոստիկանությունը, այլ ներքին հետախուզությունը։ Վեճի իրական պատճառը, հավանաբար, «Իմնեմնիմի»-ի հարցազրույցն է Հայաստանի նախկին նախագահ Սերժ Սարգսյանի հետ։
-Երկու լրագրող նույնպես ժամանակավորապես կալանավորվել է։
-Այո՛։ Նրանք Antifake.am լրատվամիջոցի աշխատակիցներ են , որի գրասենյակում էլ ձայնագրվել են փոդքասթերը։ Նրանց մեղադրում էին արդարադատությանը խոչընդոտելու մեջ։ Այն փաստը, որ ոստիկանները բռնագրավել են բոլոր տեխնիկական սարքավորումները՝ համակարգիչներ, տեսախցիկներ, նույնիսկ միկրոֆոններ և եռոտանիներ, ցույց է տալիս, որ այս գործը վերաբերում է ոչ միայն տեխնիկական կողմերին։ Մասնավորապես, վերջիններս բռնագրավելու համար իրավական հիմք չկա։
-Վերջին ամիսներին ձերբակալվել են մի շարք մարդիկ, այդ թվում՝ հոգևորականներ, քաղաքապետեր և փաստաբաններ։ Որո՞նք են դրա պատճառները։
-Բռնաճնշումներն ու քաղաքական դրդապատճառներով ձերբակալությունները միշտ էլ եղել են։ Սակայն, ի տարբերություն վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի ներկայիս կառավարության, նախորդ կառավարությունները զգույշ էին։ Եթե նրանք սխալ էին թույլ տալիս, քննադատության էին ենթարկվում արևմտյան լրատվամիջոցների և ՀԿ-ների մի ամբողջ բազմության կողմից։ Այժմ, աննախադեպ բռնաճնշումների ալիքի պայմաններում, լռություն է տիրում։ Շատերի մոտ տիրում է այն կարծիքը, որ Արևմուտքը Փաշինյանին տեսնում է որպես իր մարդ։ Հետևաբար, նա կարող է անել այն, ինչ ցանկանում է։
Ի՞նչ նորություն կա ներկայիս բռնաճնշումների ալիքի մեջ։
-Վերջին տարիներին քաղաքական հետապնդումների մի քանի ալիք է եղել։ Տարբերությունն այն է, որ կառավարությունն այժմ գործում է նախաձեռնողականորեն, այլ ոչ թե պարզապես արձագանքում է։ Արդեն փորձեր են արվում ազդել հաջորդ հունիսին նախատեսված խորհրդարանական ընտրությունների արդյունքի վրա՝ ձերբակալելով քաղաքական հակառակորդներին։ Փաշինյանը կանի ամեն ինչ՝ հաղթելու համար։ Ի վերջո, այն, ինչ նա արել է երկրի հետ, աննախադեպ է իրենից առաջ եղած ցանկացած քաղաքական գործչի համար։
-Ի՞նչ եք նկատի ունենում դրանով։
-Ես նկատի ունեմ Լեռնային Ղարաբաղի խնդիրը։ Վերջին տարիներին հազարավոր մարդիկ են զոհվել այն պաշտպանելով։ Սակայն, ներկայիս կառավարության օրոք, Լեռնային Ղարաբաղը պարզապես զիջվել է Ադրբեջանին։ Երկրի առնվազն 20 տոկոսը երբեք չի ընդունի դա։ Բաքուն նաև ակնկալում է, որ մենք կիրականացնենք սահմանադրական բարեփոխումներ, այդ թվում՝ կհեռացնենք Արարատ լեռան մասին հղումները, բայց այն հազարամյակներ շարունակ մեր խորհրդանիշն է եղել։ Մինչդեռ Ադրբեջանի հետ բանակցությունները, կարծես, խաղաղության շուրջ են, դրանք բացառապես Փաշինյանին ընտրություններում հաղթելուն օգնելու մասին են։ Հետագայում նա ավելի շատ զիջումներ կանի Բաքվին։
-Ինչո՞ւ է Փաշինյանը ցանկանում ամեն գնով հաղթել ընտրություններում։
-Նա և իր կառավարությունը վախենում են անձնական հետևանքներից։ Միայն ևս մեկ ժամկետ կարող է նրանց պաշտպանել իրենց քաղաքական սխալների համար պատասխանատվությունից։
-Ինչպիսի՞ն է Փաշինյանի աջակցության ներկայիս մակարդակը։
-Երբ Փաշինյանը իշխանության եկավ 2018 թվականին, նրա վարկանիշը կազմում էր 97 տոկոս։ Այդ ժամանակվանից ի վեր այն կտրուկ նվազել է։ Սա կարող է նաև պայմանավորված լինել նրանով, որ երկրում իրականում ոչինչ չի փոխվել։ Դեռևս կան օլիգարխներ, որոնք կարող են անել այն, ինչ ցանկանում են։ Իր քաղաքականությունից ուշադրությունը շեղելու համար վարչապետը, որը հմուտ հռետոր է, փորձում է եկեղեցու հետ հակամարտությունը ներկայացնել որպես ենթադրյալ ռուսամետ համակիրների դեմ հակամարտություն։ Սակայն նրա իրական խնդիրն այն է, որ եկեղեցին բարձրաձայն քննադատում է Լեռնային Ղարաբաղում մշակութային ժառանգության կորուստը։
Հարցազրույցը վարեցին Դոմինիկ Վետցելը և Մավուենա Մարտենսը, Երևան
