«Խղճի ազատության և կրոնական կազմակերպությունների մասին» ՀՀ օրենքի 8-րդ հոդվածով Հայաստանի ողջ տարածքով արգելվում է հոգեորսությունը։ ՀՀ Լեզվի կոմիտեն «հոգեորսությունը» մեկնաբանում է հետևյալ կերպ․ «Մոլորեցնելով կամ ստիպողաբար, ֆիզիկական և կամ հոգեբանական ճնշմամբ որևէ կրոնի, դավանանքի, աղանդի հետևորդ դարձնելուն ուղղված ներգործություն, գործողություն»։
Նիկոլ Փաշինյանը վերջին ամիսներին և հիմա հատկապես անթաքույց հոգեորսությամբ է զբաղված։ Նա իշխանազանց է լինում՝ կառավարության անդամներին, պետական չինովնիկներին պարտադրելով մասնակցել Հայ առաքելական եկեղեցու և Վեհափառի դեմ իր նախաձեռնած գործողություններին։
Եկեղեցու հետ այս դիմակայությունը երկու ելք ունի․
1․ կա՛մ Փաշինյանը պետք է կանգ առնի,
2․ կա՛մ պետք է միայն օրենքի սահմաններում լուծել այս հարցը։
Ակնհայտ է, որ Փաշինյանը որոշել է կանգ չառնել։ Ըստ այդմ՝ մնում է երկրորդ ճանապարհը․ նա կարող է դիմել Արդարադատության նախարարություն՝ գրանցելու իր կրոնական աղանդավորական նոր կազմակերպությունը։ Եվ որպես հոգևոր գիրք կարող է ծառայել Փաշինյանի «Երկրի հակառակ կողմը» գիրքը, իսկ որպես աղոթատեղի դեռ որ կարող է օգտագործել կառավարության շենքը։
Այս լուծմամբ մի կողմից՝ Հայ Առաքելական եկեղեցին կազատվի այս դիմակայությունից, մյուս կողմից՝ Փաշինյանի կողմնակիցներն ու պետական չինովնիկները կազատվեն դիմակայության մեջ ներգրավվելու պարտադրանքից, իսկ երրորդ կողմից՝ Փաշինյանը կինքնահռչակվի որպես նոր կրոնական ուսմունքի հիմնադիր և նոր առաքյալ։ Եվ կառավարության նիստերի ընթացքում, պետական շինարարության խնդիրները թողած, հանգիստ կզբաղվի իր նոր ուսմունքի քարոզչությամբ։
Նարինե Մկրտչյան, Մամուլի ազգային ակումբ նախագահ
