Որդիս Հադրութում վիրավոր ընկած է եղել, ընկերների մի մասը անգամ կարծել է, որ զոհված է, բայց հետո տեսնող է եղել. շուշեցի Վլադիմիր Հարությունյանը որդու անհետ կորչելու հանգամանքներեն է ներկայացնում: 44-օրյա պատերազմից ավելի քան 2 տարի է անցել ՄՈԲ-ով 44-օրյա պատերազմին մասնակցած որդու հետ Վոլոդյան 2020թ.-ի հոկետմեբրի 15-ին հեռախոսով խոսել:
«Զանգել, ասել է, որ իրենց տանում են մի տեղ, որտեղից ոչ մի կապ չի լինելու, չզանգեք: Ու վերջ… Հաջորդ օրը մտել են մարտի մեջ ու էդ օյինը բերել մեր գլխին: Մենք պահանջում ենք բոլոր գերիների ու անհետ կորածների վերադարձ: Այսօր Ալիեւը ցինիկորեն հայտարարում է, որ գերի չունի, որովհետեւ երեխաների գլխին դատական գործեր են սարքում, թե նրանք գերիներ չեն, հանցագործներ են: Բայց բոլորն էլ գիտեն Ադրբեջանի այդ տակտիկան»,-նշում է անհետ կորած համարվող զինվորի հայրը:
Վլադիմիր Հարությունյանը վստահեցնում է՝ որդին ողջ է, գտնվում է գերության մեջ։ Նա հռետորական հարց է հնչեցնում՝ իսկ Նիկոլ Փաշինյանը գիտի՞ Ադրբեջանում գերի լինելն ինչ է:
«Ես ինքս եղել եմ գերի: 1990-ին «Կոլցո» օպերացիայի ժամանակ Քարինտակ գյուղից ինձ վերցրել էին, մի 20 օր Շուշիում պահեցին: Յուրաքանչյուր օրը մեկ տարի է: Հիմա երեխաները կներեն, թե չեն ների… եթե նրանք գան էլ, նրանց համար այլեւս հայրենիք արտահայտությունը չպետք է լինի: Նրանք մի հարց կտան՝ պարոն Նիկոլ Փաշինյան, ո՞ւր էր հայրենիքը, երբ մենք գերության մեջ էինք»,- ասում է նա:
Վլադիմիր Հարությունյանին չի գոհացնում գերիների վերադարձին ուղղված իշխանության քայլերը:
«Իշխանությունների անտարբեր վերաբերմունքն էլ մի կողմից է մեզ կեղեքում: Մեզ ասում են, որ այդ ուղղությամբ աշխատանքներ են տարվում, դեռ ոչ մի լուր չկա: Եվրոպական դատարանի հայկական գրասենյակին էլ ենք դիմել, դեռ ոչ մի լուր չկա: Կարմիր Խաչը առայժմ անզոր է որեւէ բան անելու: Իշխանությունների հետ միջգերատեսչական հանձնախումբն են ստեղծել, որ այդ ուղղությամբ աշխատանք տարվի: Տեսնենք, դա էլ դեկտեմբերի 16-ից է աշխատելու: Կառավարությունը գցում է ԱԱԾ-ի վրա, ՊՆ-ի վրա, նրանք էլ, համապատասխանաբար, իրենցից ցածր կառույցների վրա»,-վստահեցնում է Վոլոդյան:
Նշենք, որ անհետ կորած եւ գերեվարված զինծառայողների ընտանիքի անդամներն այսօր Ազատության հրապարակից երթով շարժվեցին դեպի կառավարություն՝ բարձրաձայնելու, որ իրենց որդիների ճակատագիրը մինչ օրս հայտնի չէ, որ գերիները դեռ չեն վերադարվձել, որ նոյեմբերի 9-ի եռակողմ հայտարարությամբ ամրագրված կետերը չեն կատարվում: Նաև պաստառներ տեղադրվեցին Հանրապետության հրապարակում՝ նախատոնական ձևավորումների ֆոնին։
Ավելին՝ տեսանյութում։
