Լինելով լրագրող՝ Նիկոլ Փաշինյանը ժամանակ առ ժամանակ հանդես է գալիս որպես տնտեսագետ, պատմաբան, իսկ երեկ արդեն՝ նաև որպես իրավաբան։ Հենց այստեղից էլ սկսվում է կառավարման նրա ձախողումը։ Այդ անձնավորությունը, երեկ խոսելով նոր Սահմանադրության անհրաժեշտության մասին, հերթական անգամ կիսամասնագիտական ձևաչափով, իրեն հարիր պոպուլիզմով համեմված շուրջ մեկժամյա սոփեստական իրավական զրույց տարավ։ Azg.am-ի թղթակցի հետ զրույցում նման տեսակետ հայտնեց սահմանադրագետ Գոհար Մելոյանը։
«Երեկվա ելույթի հիմնական միտքը նոր Սահմանադրության ընդունման ազդարարումն էր, բայց մենք հայ հանրությանը պետք է հասցնենք այն ուղերձը, որ սա բոլորովին նոր խոսույթ չէ. այն սպասարկում է բացառապես թուրք-ադրբեջանական պահանջատիրությունը։ Իրենք ինչ եկել են իշխանության, օրակարգում մշտապես ունեցել են սահմանադրական փոփոխությունների հարցը, սակայն նախորդ տարվա փետրվարից այս իշխանությունները սահմանադրական փոփոխությունների հարցից թևակոխեցին նոր Սահմանադրության ընդունման փուլ։
Իսկ այս երկուսի միջև էական տարբերություն կա. եթե սահմանադրական փոփոխության դեպքում իրենք կարող են խմբագրել ողջ Սահմանադրության տեքստը, ապա մյուս դեպքում կաշկանդված էին մի քանի էական, հիմնարար հոդվածների փոփոխությամբ. դա առաջին հերթին Սահմանադրության նախաբանն է՝ առաջին, երկրորդ և երրորդ հոդվածները։
Հիմա, երբ Նիկոլ Փաշինյանը փոխում է խոսույթը և հայտարարում նոր Սահմանադրության ընդունման մասին, դրանով ընդգծում է, որ նպատակ ունի փոփոխություն կատարելու այդ անփոփոխելի հոդվածներում»,- ասաց Գոհար Մելոյանը։
Անդրադառնալով Նիկոլ Փաշինյանի այն ձևակերպմանը, որ «գործող Սահմանադրության ընդունման համար անցկացված բոլոր հանրաքվեներն ունեն լեգիտիմության լրջագույն պակաս», մեր զրուցակիցը նկատեց՝ եթե փետրվարյան հայտարարության ժամանակ Փաշինյանն ուղղակիորեն Սահմանադրությունն անվանել էր ոչ լեգիտիմ փաստաթուղթ, ինքը հակադարձել էր՝ եթե Սահմանադրությունն այս իշխանությունների գնահատմամբ լեգիտիմ չէ, ապա նույն տրամաբանությամբ լեգիտիմ չէ ինքը՝ գործող իշխանությունը, որովհետև իշխանության է եկել գործող Սահմանադրության հիման վրա։
«Երբ իրենք թույլ են տալիս մեր Սահմանադրությանն այդքան ծայրաստիճան որակում տալ, դա ական է իրենց իսկ իշխանության համար։ Հաջորդիվ, փետրվարյան հայտարարությունից հետո այս իշխանություններն այլ վտանգավոր ուղի գտան. դա ՍԴ-ի չարաբաստիկ որոշումն էր, որով անդրադարձան Անկախության հռչակագրի՝ Թուրքիայի և Ադրբեջանի որակմամբ խնդրահարույց, Արցախի և Ցեղասպանության միջազգային ճանաչման վերաբերյալ հիմնարար դրույթներից երկուսին։
Իրենք ՍԴ-ի որոշմամբ ուղղակիորեն Լեռնային Ղարաբաղի հարցի հետ առնչվող դրույթն անվավեր ճանաչեցին և ըստ էության անուղղակի որակում տվեցին Ցեղասպանության ճանաչման պահանջին։
Սակայն անկախ ՍԴ-ի որոշումից՝ ՀՀ Սահմանադրության փոփոխության պահանջը մնաց ուժի մեջ, և Ադրբեջանն այսօր էլ շարունակում է դա առաջնային պահանջ համարել։ Ակնհայտ է, որ Նիկոլ Փաշինյանը փորձելու է հասկանալ հասարակական տրամադրությունները, բայց հնարավոր է՝ ՀՀ գործող իշխանություններն ուլտիմատում ունեն այս հարցը լուծելու՝ հանուն իշխանություն մնալու և սեփական իշխանության ամրագրման»,- ամփոփեց Գոհար Մելոյանը՝ շեշտելով, որ 1995 թվականին ընդունված ՀՀ Սահմանադրության լեգիտիմության հետ դժվար թե որևէ իշխանություն կարողանա մրցակցել. այդ փաստաթուղթն ունեցել է հանրային բարձր վստահություն և լայն աջակցություն։
Հիշեցնենք, որ Նիկոլ Փաշինյանը երեկ ուղիղ եթերում հայտարարել էր, էական է համաժողովրդական հանրաքվեով նոր Սահմանադրության ընդունումը:
«Իրական Հայաստանը միջազգային հանրության կողմից ճանաչված Հայաստանն է 29,743 քմ տարածքով։ Այս համակարգի համար էական է համաժողովրդական հանրաքվեով նոր Սահմանադրության ընդունումը, քանի որ գործող Սահմանադրության ընդունման համար անցկացված բոլոր հանրաքվեներն ունեն լեգիտիմության լրջագույն պակաս։ Նոր սահմանադրության ընդունման ռազմավարական նպատակը անցումն է պետականազուրկ ազգի մնացորդային գործելակարգից դեպի պետականակերտ ժողովրդի գործելակարգ»,- ասել էր Փաշինյանը։
