Հայաստանի խաղաղ զարգացման դարաշրջանը բացված է: Խաղաղ զարգացման դարաշրջան բացելը դեռ 2021–ին կառավարության ստանձնած բարձրագույն անելիքն ու գերագույն խնդիրն է եղել. Փաշինյանն այս մասին ասաց «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության 7–րդ համաժողովի շրջանակում:
«Եվ ուրեմն խաղաղ զարգացման դարաշրջանն ահա բացված է: Ասել է թե՝ ժողովրդի առաջ մեր ստանձնած մեծագույն պարտավորությունը կատարված է»,–շեշտեց Փաշինյանը՝ հավելելով, որ խաղաղությունն առավել ինստիտուցիոնալ դարձնելու ջանքեր պետք է գործադրեն:
Նիկոլ Փաշինյանը պարզաբանեց, թե իր հայրենասիրության ներկայիս մոդելը ինչով է տարբերվում 2019–ի իր հայրենասիրության մոդելից և որն է 2019–ին արած իր որոշ հայտարարությունների պատճառը:
«Չեմ կարող մոռանալ, որ 2019թ-ին հայտարարել եմ՝ «Արցախը Հայաստան է և վերջ»: Ինչո՞ւ եմ այսօր խաղաղության բերկրանք ապրելով՝ 2019-ին արել այդ հայտարարությունը: Սա պետք է շատ կոնկրետ պատճառ ու բացատրություն ունենա: Եվ բացատրությունն իրոք շատ կոնկրետ է: Այդ արտահայտությունն արել եմ մի պարզ պատճառով՝ հայրենասիրության պատճառով, որովհետև հայրենասեր եմ եղել: Հարց է ծագում՝ ի՞նչ է, հիմա հայրենասեր չե՞մ. իհարկե հայրենասեր եմ: Բայց ավելի՞, թե՞ պակաս հայրենասեր եմ. ոչ ավելի, ոչ պակաս, նույնքան հայրենասեր եմ»,–ասաց Փաշինյանը:
Նա հարց բարձրացրեց՝ ինչպե՞ս ուրեմն լուծել այս դիլեման, ո՞րն է այս աղաղակող հակասության պատճառը: Վարչապետի կարծիքով՝ պատճառը հայրենասիրության մոդելն է, հայրենասիրության բանաձևը:
«Հիմա ես հայրենասեր եմ Հայաստանը սնուցող մայրերի հանձնարարած մոդելով: 2019–ին ես հայրենասեր էի՝ այդ պահին Հայաստանում առկա հայրենասիրության միակ մոդելով: Բայց ո՞վ է հանձնարարել հայրենասիրության այդ մոդելը, ո՞վ է այն ձևավորվել: Այդ մոդելը խորհրդային կայսրության, ավելի կոնկրետ՝ այդ կայսրության ղեկավարներ Ստալինի, Խրուշչովի, Բրեժնևի հանձնարարած հայրենասիրության մոդելն է»,–ասաց Փաշինյանը:
Նա ասաց, որ մինչև «Իրական Հայաստան»–ի գաղափարախոսությունը Հայաստանում գոյություն ունեցած հայրենասիրության մոդելը մեծ մասամբ հենվել է 1940–1980–ական թվականները ձևավորված գրքերի, երգերի, բանաստեղծությունների, կերպարվեստի գործերի ու պիեսների վրա:
«Ոչ մի կասկած. մեր մեծերը մեծ ջանք են դրել՝ մեր ժողովրդի իրական ձգտումների, հույզերի ու զգացմունքների հետ կապված ուղերձներ ձևակերպելու այդ գործերում: Բայց այդ ամենն ի վերջո պարփակված է եղել Խորհրդային Միության «Գլավլիտով»: «Գլավլիտը» մի կազմակերպություն էր, որը գրաքննում էր բոլոր ելույթները, թերթերի բոլոր հրապարակումները, բոլոր գրքերը, ամբողջ բովանդակությունը: Եվ այն, ինչ չէր անցնում այդ «Գլավլիտի» քավարանով, չէր հրապարակվում: Հետևաբար այդ բոլոր ստեղծագործությունները, որոնց հիման վրա ձևավորվել է հայրենասիրության մեր մոդելը, ձևավորվել են «Գլավլիտի» պայմաններում: Հետևաբար, առնվազն որոշ չափով արտահայտել են կայսրության վարած քաղաքականությունը և կառուցվել են այդ առանցքի շուրջ»,–ասաց Փաշինյանը:
