Թրամփը սենսացիոն հայտարարություն է արել. «Ես կանգնեցրեցի անհավանական պատերազմը Հայաստանի և Կամբոջայի միջև. դա դժվար էր, բայց մենք դա արեցինք»։
Անշուշտ, ես համաձայն եմ Թրամփի հետ, քանզի այն պատերազմը, որի գոյությունը երբեք չի եղել, Հայաստանին և Կամբոջային միջև կանգնեցնելն արդեն իսկ գրեթե անհնարին է։
Բայց եթե լրջորեն խոսենք, հուսով եմ՝ հիմա շատերին պարզ է, թե ինչ ա՛յն ապուշ իրավիճակում ենք մենք հայտնվել, երբ իշխանությունները և նրանց սատելիտները մեզ փորձում են համոզել, որ ԱՄՆ-ն իբր մեր ամենամոտ և վստահելի գործընկերն է։
Հիշեցնեմ՝ դա այն ԱՄՆ-ն է, որի առաջնորդը CONSTANTLY (միշտ) շփոթում է Հայաստանին Ալբանիայի հետ և Ադրբեջանի հետ՝ Կամբոջային ( չնայած Կամբոջայի համար դա ուղիղ վիրավորանք է՝ հաշվի առնելով ադրբեջանի վիժվածքածին էությունը) ։
Նման ֆոնին հատկապես ծիծաղելի են այն ջանքերը, որոնք թափում են իբր «արևմտյա» ուժերը, ցույց տալու համար, թե որքան Վաշինգտոնի համար կարևոր է Հայաստանը։
Մեզ պատմում են հեքիաթներ այն մասին, որ Թրամփի WhatsApp ի համարը մեր մոտ է, կամ որ Թրամփը ամեն առավոտ սկսում է հայկական սուրճով և զանգով իր «հայ ընկերներին»։
Բայց եթե սարկազմը մի կողմ դնենք, իրավիճակն անկասկած լավ է. այս ամենն առավել քան պարզ ցույց է տալիս, թե ինչ փոսում է հայտնվել մեր երկիրը հենց նրանց ջանքերի պատճառով, ովքեր այսօր դե-ֆակտո և դե-յուրե կառավարում են Հայաստանը։
Եվ սա ոչ թե պարզապես հերթական ամոթալի դեպք է — սա մեր ապագայի համար խոր եւ լուրջ սպառնալիք է։
Փրկվելու շանսը — վտանգը ընկալելն է՝ առաջին քայլը նրա չեզոքացման համար։ Բայց սարսափելին այն է, որ մենք նույնիսկ պրպտելու կամ ընդունելու ցանկություն չունենք, թե իրականում ինչ է կատարվում մեր երկրի շուրջ ։
Արման Վլադիմիրի Աբովյան, քաղաքական վերլուծաբան
