Ես սիրում եմ մտածել և վերլուծել։
Ընդ որում, ինչպես պարզվեց Նիկոլ Փաշինյանի կառավարման տարիներին, մտածելու ունակությունը վտանգավոր և լուրջ թերություն է։
Այսպիսով, համադրելով այն “փաշինյանական” գործընթացները, որոնք տեղի են ունենում Գագիկ Ծառուկյանի շուրջ՝ կապված նրա ակտիվների նկատմամբ իրականացվող ռեյդերային զավթման կամ սնանկացման փորձերի հետ, կարելի է հանգել այն եզրակացության, որ այս ամենի հետևում կարող է կանգնած լինել ոչ միայն Նիկոլ Փաշինյանի մանր վրեժխնդրությունը կամ նրա թիմի ոչ այնքան խելացի ցանկությունը՝ հարստանալու Ծառուկյանի հաշվին, այլև ադրբեջանական գործոնը։
Եկեք հենվենք փաստերի վրա։
Ծառուկյանը միշտ եղել է Ադրբեջանի համար ամենա«անցանկալի» քաղաքական գործիչներից մեկը, քանի որ մշտապես և ամենուր աջակցել է արցախահայությանը և առաջ էր մղել գլոբալ առումով հայկական շահը ամբողջ աշխարհում։ Բացի այդ, Ծառուկյանը միշտ հետևողականորեն պաշտպանում է Հայաստանի անկախությունը, ինքնիշխանությունը հայկական տնտեսության և բանակի ամրապնդման սկզբունքը։
Ադրբեջանի համար առանձին լուրջ “գրգռիչ” էր նաև հայկական սպորտը, որը երկար տարիներ ղեկավարում է Ծառուկյանը։ Ընդ որում, նա ոչ միայն ղեկավարել է այդ ոլորտը, այլև փաստացի ոտքի է կանգնեցրել այն։ Առանձնահատուկ պետք է ընդգծել, որ մեր մարզիկները մշտապես հաղթել են և շարունակում են հաղթել ադրբեջանցի և թուրք մրցակիցներին տարբեր միջազգային մրցաշարերում։
Հասկանալի է, որ Ադրբեջանում նման բան Ծառուկյանին չեն հանդուրժել ։ Ավելին, համացանցում շրջանառվող տեղեկությունների համաձայն՝ հենց ադրբեջանական կողմի խնդրանքով են Փաշինյանի իշխանությունները գործընթաց սկսել Գագիկ Ծառուկյանի դեմ՝ որպես Հայաստանի Ազգային Օլիմպիական կոմիտեի նախագահի։
Կամ մեկ այլ օրինակ։
Ինչպես հայտնի է, Իլհամ Ալիևի հիմնական դոկտրինը Հայաստանի նկատմամբ մեր երկրի հնարավորինս տնտեսական թուլացումն է։ Եվ այստեղ Ծառուկյանի դերը Հայաստանի տնտեսության մեջ կարող է թերագնահատել միայն կատարյալ տգետը։ Իսկ ադրբեջանցիները, որքան էլ դա տարօրինակ հնչի, անխելքներ չեն։
Եվ ինչ-որ շատ տարօրինակ զուգադիպությամբ հենց հիմա Փաշինյանը որոշեց քանդել Ծառուկյանին պատկանող ցեմենտի գործարանը “Արարատ-Ցեմենտը՝ Հայաստանի տնտեսության համար համակարգաստեղծ նշանակություն ունեցող ձեռնարկությունը։
Ընդհանրապես, եթե որևէ մեկը տեղյակ չէ, ապա ցեմենտի արտադրությունը տնտեսության ռազմավարական ճյուղ է, որը բազմապատկող ազդեցություն է ունենում երկրի տնտեսական մի շարք առանցքային ուղղությունների վրա։
Իրականում որևէ տարօրինակ բան չկա Փաշինյանի և Ալիևի գնահատականների ու մոտեցումների համընկնման մեջ Գագիկ Ծառուկյանի հանդեպ։ Թե՛ մեկին, թե՛ մյուսին խանգարում է անկախ հայկական տնտեսությունը, որի կարևոր բաղադրիչներից են Ծառուկյանի բիզնես ակտիվները…
Իսկ մնացածի մասին կխոսենք ավելի ուշ։
Արման Աբովյան, քաղաքական վերլուծաբան
