«Ցավն այն է, որ դիերը տեղափոխել են Երևանի դիահերձարան, գիտեին, թե ում դիերն են և ոչ մեկի ընտանիքին տեղյակ չեն պահել: Մենք վերջին անգամ հոկտեմբերի 27-ին, երեկոյան ժամը 5-ին խոսեցինք Արենի հետ։ Վերջին հեռախոսազրույցի ժամանակ հարցրեց. «Մամ, պատերազմը երկա՞ր է տևելու, եթե երկար է տևելու, մեզ դեղորայք, զինվորական հագուստ և անհրաժեշտ այլ պարագաներ են պետք»:
Մի երկար ցուցակ ուղարկեց, գնեցինք ինչ ուզել էր, դասավորեցինք արկղերի մեջ ու հանձնեցինք ընկերոջ ծնողներին: Հոկտեմբերի 29-ին արկղերը հասել էին Ստեփանակերտ, բայց մենք չգիտեինք, որ մեր որդիների դիերն արդեն Երևանում են»,- պատմում է մայրը:
24 lurer.am
