Այս օրը պատկերն ու օրինակն է արարչության յոթերորդ օրվա, երբ Աստված հանգստացավ Իր բոլոր գործերից: Աստված վեց օրում արարեց աշխարհը, իսկ յոթերորդ օրը հանգստացավ: Անցած օրերն Աստված պատվեց արարչությամբ, իսկ այս օրը՝ օրհնությամբ ու սրբությամբ:
Մեծախորհուրդ այս շաբաթ օրը հիշատակվում են Տիրոջ թաղումը և հանգիստը գերեզմանում: Թեև Նրա թաղման հիշատակի օրն Ավագ շաբաթն է, թաղման գլխավոր արարողակարգը կատարվում է Ավագ ուրբաթ երեկոյան: Այդ տեսարանն Ավետարանում նկարագրված է հետևյալ կերպ․
«Երբ երեկո եղավ, եկավ Հովսեփ անունով արիմաթիացի մի մեծահարուստ մարդ, որ Հիսուսին աշակերտել էր: Սա Պիղատոսի մոտ գնալով՝ Հիսուսի մարմինը խնդրեց: Այն ժամանակ Պիղատոսը հրամայեց, որ մարմինը տրվի: Եվ Հովսեփը, մարմինն առնելով, պատեց մաքուր կտավով և դրեց նոր գերեզմանի մեջ, որ փորել էր տվել ժայռի մեջ: Եվ մի մեծ քար, որպես կափարիչ, գերեզմանի դռան առաջ գլորեց ու գնաց: Այնտեղ էր Մարիամ Մագդաղենացին և մյուս Մարիամը. նրանք նստած էին գերեզմանի դիմաց» (Մատթ․ 27։57-61): Այս օրը Քրիստոս ավերեց դժոխքը և բացեց մարդկանց հոգիների հանգստյան վայրը՝ Դրախտը:
Այս օրը Հիսուս մարդկանց հոգիների չարչարանքների տունը՝ դժոխքն ավերեց և բացեց հանգստյան տունը՝ Դրախտը: Իսկ յոթերորդ ժամանակաշրջանի հասնելուն պես Տերը կրկին պիտի գա և արդարներին շնորհի աշխարհի սկզբից նրանց համար պատրաստված արքայությունը՝ հավիտենական հանգիստը:
Ըստ Եկեղեցական կարգի՝ երեկոյան ժամերգությունից հետո սկսվում է նոր օր: Երեկոյան մատուցվում է Ճրագալույցի Ս. Պատարագ, որի ավարտին ազդարարվում է Փրկչի հրաշափառ Հարության ավետիսը. «Քրիստոս յարեաւ ի մեռելոց, օրհնեալ է յարութիւնն Քրիստոսի»: Այս ավետիսով ավարտվում է Մեծ Պահքը:
«Շաբաթ օրվա երեկոյան, երբ կիրակին լուսանում էր, Մարիամ Մագդաղենացին և մյուս Մարիամը եկան գերեզմանը տեսնելու: Եվ ահա մեծ երկրաշարժ եղավ, որովհետև Տիրոջ հրեշտակը երկնքից իջնելով՝ մոտեցավ, դռնից վեմը մի կողմ գլորեց ու նստեց նրա վրա: Նրա տեսքը փայլակի նման էր, ու նրա զգեստը՝ սպիտակ, ինչպես ձյունը: Նրա ահից պահապանները խռովվեցին և մեռելների պես եղան: Հրեշտակը խոսեց ու կանանց ասաց. «Դուք մի՛ վախեցեք, գիտեմ, որ փնտրում եք Հիսուսին, որ խաչվեց. այստեղ չէ նա, քանի որ հարություն առավ, ինչպես ինքն ասել էր»» (Մատթ 28 1-6):
Թեև Տիրոջ թաղման հիշատակի օրն Ավագ շաբաթն է, սակայն թաղման գլխավոր արարողակարգը կատարվում է Ավագ ուրբաթ երեկոյան: Իսկ Ավագ շաբաթ օրվա երեկոյան կատարվում է Ս. Զատկի ճրագալույցի արարողությունը՝ այսպիսով եզրափակելով Տիրոջ չարչարանքների շաբաթը և ավետելով Նրա Հրաշափառ Հարության ավետիսը։ Ավետիսով էլ ավարտվում է Մեծ պահքը:
Ճրագալույցի Ս․ Պատարագով սկսվում է Սուրբ Հարության տոնը։ Սա քրիստոնյաներիս համար ցնծության և ուրախության օր է, քանի որ արժանանում ենք լսելու Տիրոջ Հարության ավետիսը՝ «Քրիստոս հարյավ ի մեռելոց»: Այս խորհուրդը գլուխն է բոլոր տնօրինական խորհուրդների: Քրիստոս իր Հարությամբ հարություն տվեց նաև մեզ, որ մեղքի մեջ էինք։ Նա առավ իր ուսերին ամենքիս մեղքերը՝ չպահանջելով մեզնից ոչինչ՝ սիրուց բացի։ Տիրոջ՝ երկրորդ Ադամի Հարությունն էլ արարչագործության յուրօրինակ ձև է, քանի որ այդպիսով ողջ ժողովուրդն ազատվեց մեղքերից և ճշմարիտ ճանապարհ գտավ առ Աստված։
