Մարտ ամսվա ընթացքում Բրյուսելի «Լա Մոննե» թագավորական օպերային թատրոնում հինգ երեկո մեկ ծրագրով ներկայացվել է Պուչինիի «Եռապատկերը»՝ «Քույր Անջելիկա», «Թիկնոցը» եւ «Ջանի Սկիկի» օպերաները: Առաջին երկու օպերաների գլխավոր դերերգերը (Քույր Անջելիկա եւ Ջորջետա) կատարել է միջազգային բեմերում ճանաչված հայ սոպրանո Լիաննա Հարությունյանը:
Ներկայացնում ենք եվրոպական մամուլի գնահատականները Լիաննա Հարությունյանի այս եւ այլ դերակատարումների վերաբերյալ:
«ԵՌԱՊԱՏԿԵՐ»
«Հարությունյանն ունի ընդգծված շատ գեղեցիկ միջին եւ բնական բարձր հնչյուններով հարուստ եւ հնչեղ ձայն, ինչը բնականորեն պատշաճում է նրա մարմնավորած երկու ողբերգական կերպարներին: Այն «ճշմարիտ է հնչում»՝ զերծ մնալով պարզ պաճուճանքներից, որոնք երբեմն տեսնում ենք այս օպերաներում: Իր խիստ ներգրավվածությամբ՝ Քույր Անջելիկայի դերակատարման համար նա անառարկելիորեն արժանի է զգացմունքների դափնեպսակին» (Պոլ Ֆուրիե, TOUTE LA CULTURE, 19/03/2022):
«Հայ սոպրանոն ստանձնել է երկու դեր (Ջորջետա եւ Քույր Անջելիկա), որ սնուցվում են փոխադարձորեն եւ արձագանքում միմյանց՝ մի բարդ կատարման մեջ: Նախ՝ տենչանքով լի, հզոր, ջերմ եւ զգայական ձայնով, հստակ արտասանությամբ՝ ընդարմածության թեթեւակի երանգավորմամբ, նա վերափոխվում է որդեկորույս միանձնուհի-մոր՝ անգամ խորտակելով ներկայացման պատը, ցուցադրելով բացարձակ ողբերգություն, կարողանալով անգամ իր երգի քնարական գեղեցկությունը ծառայեցնել մարդկային եւ աստվածային տառապանքին» (Սոլին Հոթըբիզ, OLYRIX 17/03/2022):
«[…] Լիաննա Հարությունյանը հոյակապ եւ անսահման հուզիչ է Քույր Անջելիկայի դերում՝ կատարումը գագաթնակետին հասցնելով «Senza Mamma» (Առանց մայրիկի) սրտառուչ մեներգով, որով ողբում է իր կորցրած երեխային» (Պատրիս Լիբերման, CRESCENDO MAGAZINE, 17/03/2022):
«[…] Առաջնախաղում Ջորջետայի դերում Քորին Ուինթերսին փոխարինեց հայ սոպրանո Լիաննա Հարությունյանը, որն արդեն իսկ նախատեսված էր երկրորդ կազմի համար, եւ շատ լավ կատարեց այն իր լարված ու հզոր ձայնով, ապա դարձավ սրտակեղեք Քույր Անջելիկա՝ ճշգրտորեն հավասարակշռված բարձր նոտաներով եւ բուռն կատարմամբ» (Ալմա Տորետտա, GDM 17/03/2022):
«ՏՈՍԿԱ»
«[…] Երգարվեստի տեսակետից այս ներկայացման համար պետք է իբրեւ որոշիչ գործոն գնահատել հայ սոպրանո Լիաննա Հարությունյանի կատարումը, որն ամեն պահ ցուցաբերեց իր գլխավոր դերի լիարժեք տիրապետումը թե՛ դրամատիկական, թե՛ վոկալ առումներով: Առաջին հերթին պետք է գնահատել, թե որքան ճշմարտացիորեն է նա ընկալում ֆրազավորումը, ինչը բացահայտում է Ֆլորիա Տոսկայի հակասական եւ կրքոտ անհատականությունը: Երկրորդը՝ նա իր ձայնը պահում է ամենապահանջված պահերի համար, ինչպիսիք են Կավարադոսիի հետ զուգերգը առաջին գործողության մեջ եւ երկրորդ գործողության «Vissi d arte» («Ես ապրել եմ արվեստի համար») կատարյալ մեներգը, որը սովորաբար ձայնային ազդակի ցուցանիշ է համարվում հատուկ սպինտո բնույթով քնարական սոպրանոյի համար: Այս դեպքում թվում էր, թե երաժշտության արծարծողն, իբրեւ դրամատիկ նվագակցող, ավելի շուտ նրա խոսուն ձայնն էր, քան նվագախումբը, ինչը դժվար զգացողություն է ուշադիր երաժշտասերի եւ այս օպերան նվազագույն իսկ չափով իմացողի համար. օպերա, որտեղ ռեալիզմը խիստ որոշակիորեն ներկա է եւ առավելագույնս խտացված է Պուչինիի գործիքավորմամբ» (Խոսե Անտոնիո Կանտոն, CODALARIO, Մալագա, 3/12/2021):
«[…] Լիաննա Հարությունյանը միջազգային բեմերում անկասելի վերելք է ապրում՝ շնորհիվ իր երգացանկի խելացի ծրագրման եւ հանրության ու թատրոնների հիրավի լավ ընդունելության: Հայուհի սոպրանոն, անկասկած, փրկեց մալագայան այս բեմադրության հաջողությունը, քանզի ո՛չ ձեւավորումը, ո՛չ նվագախումբը, ո՛չ էլ, առավել եւս, նրա տղամարդ զուգընկերը, առանձնապես չէին փայլում: Գուցեեւ սա նրա երգացանկի լավագույն դերը չէ, սակայն Հարությունյանը պատկերեց քնարական մեծ շնչով, քնքշությամբ ու ոգեւորությամբ լի մի Տոսկա, որը դեռեւս տեղ ունի՝ առավել մեծ արտահայտչական նրբերանգներ եւ անհատականություն տալու իր կերպավորմանը, ինչն արդեն իսկ զգալի է՝ թատրոնը գրավելու եւ հուզելու միտված իր հրաշալի «Vissi d arte»-ով» (Խոսե Ամադոր Մորալես, MUNDOCLASICO, 15/12/2021):
« […] Սակայն եթե այս «Տոսկա»-ում որեւէ հիանալի բան կար, ապա դա, անկասկած, երեկոյի մեծ հերոսուհին էր՝ հայ սոպրանո Լիաննա Հարությունյանը: Նա, որ «Ռեալի» (Թագավորական Թատրոն) ձայներից մեկն է եւ եկող հուլիս ամսին Լիսեոյում պիտի կատարի Չիո-չիո-սանի դերը, փայլեց՝ մարմնավորելով Ֆլորիա Տոսկային վճռական դերասանական խաղով եւ հիանալի երգեցողությամբ: Բեմ մտնելուն պես, Հարությունյանը, գիտակցելով կերպարի հոգեբանական զարգացումը, հընթացս փոխում էր նրա ինտենսիվությունը՝ հասցնելով այն «Vissi d՛arte» մեներգին հարիր աստիճանի. սակայն՝ միայն առաջին գործողության «Non la sospiri» զուգերգից հետո, որը շատ ավելի ամուր եւ մարմնական է, քան տենոր Ռամոն Վարգասի կատարումն էր: Հասնելով երրորդ գործողության «Il tuo sangue» դուետին՝ մեծն սոպրանո Հարությունյանն արդեն իսկ բեմի տիրուհին էր» (Ալեխանդրո Ֆեռնանդես, LA OPINION DE MALAGA):
«ԱԳՌԱՎԻ ՏԻԿԻՆԸ»
«[…] Լիզայի դերը մարմնավորել է Լիաննա Հարությունյանը, որը փոխարինել էր նախապես ծրագրված Սոնդրա Ռադվանովսկիին: Նա ամեն պահ ցուցաբերեց կերպարին անհրաժեշտ խանդավառությունը՝ իր, ինչպես միշտ, ջերմ, հարթ եւ սահուն տեմբրով՝ հատկապես աչքի ընկնելով վերջին տեսարանում» (Գոնսալո Լաոս, PLATEA MAGAZINE 29/01/2022):
«[…] Սոնդրա Ռադվանովսկիին փոխարինեց Լիաննա Հարությունյանը, որն ի սկզբանե նախատեսված էր երկրորդ կազմի համար: Նա կատարեց այնպիսի՜ խանդավառությամբ՝ ամբողջ ռեգիստրի ընթացքում պահպանելով հարուստ ու կլոր տեմբր, ինչը լիովին համապատասխանում է կրքերի մեջ սուզված երիտասարդ կնոջ իր կերպարին: Նրա ձայնային ճկունությունը թույլ է տալիս դրսեւորելու ամենագեղեցիկ պոռթկումներ, ինչպես նաեւ գեղեցիկ նրբերանգներ՝ առավել մեղմ հատվածներում: Գլխավոր տեսարանը եւ վերջին գործողության զուգերգը նա ավարտեց երկար պահվող նոտայով, որով հաղորդեց մեզ կերպարի ողջ տառապալից հուսահատությունը» (Յանիկ Բուսար, FORUMOPERA 29/01/2022):
Ֆրանսերենից, իսպաներենից եւ իտալերենից թարգմանեց ԱՐՈՒՍՅԱԿ ԳՐԻՆՈ-ԲԱԽՉԻՆՅԱՆԸ
