Դեսպան Գրիգոր Առաքելյանի ՖԲ էջից, –
Չկարծեք «փեշը» ընդամենը կնոջ հագուստի քղանցքն է: Ոչ, այդ կարևոր հանդերձանքի նշանակությունը շատ ավելին է, քան պատկերացնում եք:
Նախ, ՓԵՇ-ը պարսկերեն «գոգնոց» پیش بند [փիշ-բանդ] բառից «պոկված» մասնիկ է, ու մեր զգեստապահարանում հայտնված կանացի հագուստ, որը մի օր պետք է դառնար գուսան Շերամին թևավորող ու պատսպարող միջոց, ու ստիպեր Գուսանին երգելու.
Սարեն ու ձորեն ծաղկունք եմ ջոկել,
Քնքուշ ու ընտիր շրթունքով պոկել,
Վառվռուն ակունք մեկտեղ փունջ կապել,
Եկել եմ դուռդ, ՓԵՇԴ եմ ընկել։
Փեշը նաև չափի միավոր է, և կաշառքի օգնությամբ հարցեր լուծելու անփոխարինելի միջոց: «Մի փեշ» փողն այն գումարն է, որը շատերի համար ճանապարհ հարթող լուսատու ջահի դեր կարող է խաղալ:
Փեշը փրկության ծածկույթ է, որտեղ հաճախ սողոսկում են հանցագործներն ու հայտնվում իրենց հովանավորի ոչ այնքան հովանու, որքան «փեշի տակ»:
Փեշը նաև քմահաճ մարդկանց քար հավաքելու հնարավորություն է տալիս, որպեսզի համառությունից հրաժարվելիս՝ ի նշան ապաշխարանքի, «թափեն հավաքած քարերը»:
Փեշին վերագրվող ևս մի հատկություն: Ուրիշի առաջարկած կասկածելի գործարքներից հրաժարվելիս, հանգիստ խղճով կարող եք «թափ տալ ձեր փեշը», որը նաև հաջողությամբ կարող էր փոխարինել Քրիստոսի խաչելությունից առաջ Պիղատոս Պոնտացու՝ «ձեռքերը լվանալու» սովորույթին: Սակայն Պիղատոսը որոշեց հավատարիմ մնալ հրեական ավանդույթին ու «փեշը թափ տալու» մենաշնորհը թողնել հայերին:
Եվ վերջապես, փեշն այն քղանցքն է, որից բռնել-քաշելով կարող եք սաստել մտքի ու խոսքի սինխրոնիզացման խնդիրներ ունեցող մարդկանց:
