Մշակութային

Ակիմ Ավանեսով ( Հովակիմ Հովակիմյան),հայ գեղանկարիչ,որ մեր ազգային ճակատագիրը վրձնեց կարմիր գույնով դեռևս 1914 թվականին՝ սեփական ժողովրդի, մի ողջ ազգի տառապանքը, գլխին եկած զուլումը աշխարհին ցույց տալու, մարդկային գութը շարժելու...

                   Օրօրոցիդ առջեւ` լուսնկին պէս եւ                                                                    գեղանի~ եւ արթո~ւն…                                                                                           «Մայրը իր զավակին» «Թթենին» Ու ինչպիսի՜ անողոք մխիթարութեան մը համար էր որ,Ձեռքերնուս մէջ ձեզմէ հասած քանի մը ծրար ցնցոտիներ,Երկու ընկեր...

Ստորեւ ներկայացնում ենք ՌԱԿ պաշտոնաթերթ, Բոստոնում եւ Բեյրութում լույս տեսնող «Պայքար» շաբաթաթերթի վերջին համարից որոշ քաղվածքներ. «Ոչ եւս է ազգային բարերար Հրայր Յովնանեան» խորագրի ներքո «Պայքար»-ը գուժում է աշխարհահռչակ բարերար...

«Դաշնակցական տականքը»․ այսպես է անվանել ժամանակին մի  գրականագետ Վահան Թոթովենցին՝ «Բաքու» վեպը գրելու համար։ Արձակագրին ձերբակալել են ու գնդակահարել, գիրքը՝ համարվել է արգելված և կորել  ընթերցողի սեղանից շուրջ 90 տարի։...

« Ես իմ տառապած ժողովրդի մի բեկորն եմ» ,- ասում էր Գառզուն և ստեղծում « Անիի ավերակներ», «Հայաստան» և հարյուրավոր այլ կտավներ։ Գառնիկ Զուլումյան անունով ապագա հայ նկարիչը Ֆրանսիա հասավ...

Azgonline.am-ի թղթակից Հայկ Սիրունյանը բացառիկ զրույց է ունեցել հայ կինոաշխարհի և հեռուստաթատրոնի հիմնադիրներից՝ Հերբերտ Գասպարյանի հետ: Հերբերտ Գասպարյանը հայ ականավոր կինոռեժիսոր է, ՀՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ և հայ կինոյի, հեռուստաթատրոնի...

Գ. ՀԱՅՈՑ ՆԱՀԱՊԵՏԱԿԱՆ ՏՈՒՆ ԵՒ ԸՆՏԱՆԻՔ ԴՐԱԽՏԻ նախաստեղծ ընտանիքէն սկսելով միայն մի համառօտ նկարագրով յիշատակեցինք քանի մը Աստուածահաճոյ նահապետաց կեանքն, զոր կը պահանջէր գրոյս նպատակը։ Եւ թէպէտ Նոյէն յետոյ առաւել...

Հյուսիս-հարավ» մայրուղու կառուցման Արգավանդ-Շիրակ հանգույցը կապող հատվածի շինարարական աշխատանքների ընթացքում հայտնաբերվել է խեցեղեն, ինչի մասին շինաշխատողները տեղեկացրել են «Կարմիր բլուր» մասնաճյուղի ղեկավար Վահե Սարգսյանին: Տարածքն ընդգրկում է 25 մ քառակուսի,...

Իմ սերունդը Անդրանիկի մասին շատ քիչ բան գիտե, չասելու համար՝ համարյա բան չգիտի: Սրա համար կարելի էր ամոթից գետինը մտնել, որովհետև Անդրանիկի մասին բան չիմանալը հավասար է իր ժողովրդի նորագույն...

«1903թ., նոյեմբեր, Վենետիկ» Անուշակ մայրիկ,Ձեր ձեռնագրով՝ Ձեր նամակը ինծի անակնկալ մ'եղաւ, քաղցր անակնկալ մը: ասկէ վերջ պիտի գրեք, այնպես չէ՞, քանի որ Ձեր սրտէն՝ ալ մէ՜կ կտորը միայն պանդխտութեան մեջ...