Ազգային

1820 թվականի ապրիլի 26- ին ծնվել է տպագրիչ, բառարանագիր, հրապարակախոս Ճանիկ Արամյանը։Ճանիկ Արամյանը հայ տպագրության պատմության մեջ նշանակալի անուն է, հեղինակել և մշակել է նոր տառատեսակ՝ շարվածքը ավելի գեզեցիկ, համաչափ...

« Ես իմ տառապած ժողովրդի մի բեկորն եմ» ,- ասում էր Գառզուն և ստեղծում « Անիի ավերակներ», «Հայաստան» և հարյուրավոր այլ կտավներ։ Գառնիկ Զուլումյան անունով ապագա հայ նկարիչը Ֆրանսիա հասավ...

Ակիմ Ավանեսով ( Հովակիմ Հովակիմյան),հայ գեղանկարիչ,որ մեր ազգային ճակատագիրը վրձնեց կարմիր գույնով դեռևս 1914 թվականին՝ սեփական ժողովրդի, մի ողջ ազգի տառապանքը, գլխին եկած զուլումը աշխարհին ցույց տալու, մարդկային գութը շարժելու...

                   Օրօրոցիդ առջեւ` լուսնկին պէս եւ                                                                    գեղանի~ եւ արթո~ւն…                                                                                           «Մայրը իր զավակին» «Թթենին» Ու ինչպիսի՜ անողոք մխիթարութեան մը համար էր որ,Ձեռքերնուս մէջ ձեզմէ հասած քանի մը ծրար ցնցոտիներ,Երկու ընկեր...

Հիշում եմ՝ փոքր էի, հայրս անսալով իմ մանկական գիտակցությանը (թեև 6-7 տարեկան էի), ինձ մեկնաբանում էր հայոց եղերական անցքերը, գաղթը՝ իր հարատև մուխուծուխով, որ ժառանգել եմ ես էլ, իմ ցեղի...

« Ես իմ տառապած ժողովրդի մի բեկորն եմ» ,- ասում էր Գառզուն և ստեղծում « Անիի ավերակներ», «Հայաստան» և հարյուրավոր այլ կտավներ։ Գառնիկ Զուլումյան անունով ապագա հայ նկարիչը Ֆրանսիա հասավ...

Azgonline.am-ի թղթակից Հայկ Սիրունյանը բացառիկ զրույց է ունեցել հայ կինոաշխարհի և հեռուստաթատրոնի հիմնադիրներից՝ Հերբերտ Գասպարյանի հետ: Հերբերտ Գասպարյանը հայ ականավոր կինոռեժիսոր է, ՀՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ և հայ կինոյի, հեռուստաթատրոնի...

Գ. ՀԱՅՈՑ ՆԱՀԱՊԵՏԱԿԱՆ ՏՈՒՆ ԵՒ ԸՆՏԱՆԻՔ ԴՐԱԽՏԻ նախաստեղծ ընտանիքէն սկսելով միայն մի համառօտ նկարագրով յիշատակեցինք քանի մը Աստուածահաճոյ նահապետաց կեանքն, զոր կը պահանջէր գրոյս նպատակը։ Եւ թէպէտ Նոյէն յետոյ առաւել...

Իմ սերունդը Անդրանիկի մասին շատ քիչ բան գիտե, չասելու համար՝ համարյա բան չգիտի: Սրա համար կարելի էր ամոթից գետինը մտնել, որովհետև Անդրանիկի մասին բան չիմանալը հավասար է իր ժողովրդի նորագույն...

«1903թ., նոյեմբեր, Վենետիկ» Անուշակ մայրիկ,Ձեր ձեռնագրով՝ Ձեր նամակը ինծի անակնկալ մ'եղաւ, քաղցր անակնկալ մը: ասկէ վերջ պիտի գրեք, այնպես չէ՞, քանի որ Ձեր սրտէն՝ ալ մէ՜կ կտորը միայն պանդխտութեան մեջ...