Ազգային

2002 թվականին «Ազգայնական ակումբը» հրատարակել է Նժդեհի այն վավերագրերը, որոնք հայտնաբերվել են Հայ Յեղափոխական Դաշնակցության կենտրոնական արխիվի գործերում (Բոստոն-ԱՄՆ): Գրքույկում տեղ են գտել բացառապես արխիվային անտիպ փաստաթղթեր, որոնք նամակներ են,...

ՀՐԱՉՅԱ ՆԵՐՍԻՍՅԱՆ Մեծ գաղտնիքը Չարենցի հետ դիտում ենք «Ազատագրված Դոն Կիխոտ»-ը: «Դոն Կիխոտ»-ի դերումն է Հրաչյա Ներսիսյանը: Չարենցն առաջին անգամ տեսնում է նրան բեմի վրա:Լարված հետեւում է նրա խաղին, ակնհայտ...

Միքայել Մազմանյանը Չարենցի մասին իր հուշերում գրում է. «Կոմիտասի թաղումն էր։ Դագաղը դրված էր կուլտուրայի տան դահլիճում։ Չարենցը մի պահ քարացած կանգնեց, ապա կռացավ, համբուրեց ապակին և լուռ քայլեց դեպի...

            1909  թվականին լույս տեսավ Դանիել Վարուժանի «Ցեղին սիրտը» ժողովածուն և միանգամից ազդարարեց հայ մեծ բանաստեղծի ծնունդը, բանաստեղծի, որ վրեժի  ու պայքարի էր կոչում մի ողջ ժողովրդի:            1910 թվականին Արտաշես...

             Դանիել վարուժանի` հայ մեծ վիպասան Րաֆֆուն նվիրված  հոդվածը տպագրվել է 1913 թվականին «Ամսօրյա տեղեկատու Մուրատ-Ռափայելյան նախկին աշակերտաց միության» հանդեսում, և հենց առաջին հրատարակությունից էլ նույնությմաբ  տպագրվել և զետեղվել է ...

1820 թվականի ապրիլի 26- ին ծնվել է տպագրիչ, բառարանագիր, հրապարակախոս Ճանիկ Արամյանը։Ճանիկ Արամյանը հայ տպագրության պատմության մեջ նշանակալի անուն է, հեղինակել և մշակել է նոր տառատեսակ՝ շարվածքը ավելի գեզեցիկ, համաչափ...

« Ես իմ տառապած ժողովրդի մի բեկորն եմ» ,- ասում էր Գառզուն և ստեղծում « Անիի ավերակներ», «Հայաստան» և հարյուրավոր այլ կտավներ։ Գառնիկ Զուլումյան անունով ապագա հայ նկարիչը Ֆրանսիա հասավ...

Ակիմ Ավանեսով ( Հովակիմ Հովակիմյան),հայ գեղանկարիչ,որ մեր ազգային ճակատագիրը վրձնեց կարմիր գույնով դեռևս 1914 թվականին՝ սեփական ժողովրդի, մի ողջ ազգի տառապանքը, գլխին եկած զուլումը աշխարհին ցույց տալու, մարդկային գութը շարժելու...

                   Օրօրոցիդ առջեւ` լուսնկին պէս եւ                                                                    գեղանի~ եւ արթո~ւն…                                                                                           «Մայրը իր զավակին» «Թթենին» Ու ինչպիսի՜ անողոք մխիթարութեան մը համար էր որ,Ձեռքերնուս մէջ ձեզմէ հասած քանի մը ծրար ցնցոտիներ,Երկու ընկեր...

Հիշում եմ՝ փոքր էի, հայրս անսալով իմ մանկական գիտակցությանը (թեև 6-7 տարեկան էի), ինձ մեկնաբանում էր հայոց եղերական անցքերը, գաղթը՝ իր հարատև մուխուծուխով, որ ժառանգել եմ ես էլ, իմ ցեղի...