Տարածաշրջանային հարցերով փորձագետ Նաիրի Հոխիկյանը գրում է.
Թուրքիայի նախագահի նոր հայտարարություններն է մեջբերել թուրքագետ Վարուժան Գեղամյանը’ նշելով այն նախապայմանները, որոնք առաջ է քաշել Էրդողանը։ Մասնավորապես, Թուրքիան սահմանը բացելու և տնտեսական հարաբերությունների դիմաց ( 5-6 մլրդ դոլար գործարքի համաձայն) Հայաստանը պետք է ճանաչի Թուրքիայի և Ադրբեջանի տարածքային ամբողջականությունը, Արցախը համարվի Ադրբեջանի մաս, հրաժարվի ցեղասպանության միջազգային ճանաչումից և պահանջատիրությունից, մոռանա 2020-ին Ադրբեջանի ռազմական հանցագործությունները, միջանցքի կարգավիճակով նոր տարածքներ տա Ադրբեջանին։
Սա այն համատեքստում, երբ ՀՀ վարչապետը պաշտոնապես հայտարարում է, թե Թուրքիայից դրական ազդակներ կան։ Սրա՞նք են Նիկոլ Փաշինյանի մատնանշած դրական ազդակները։
Իսկ մեր կողմից ի՞նչ դրական ազդակների կամ բանավոր խոստումների համար դիմաց ադրբեջանցիները բացեցին Գորիս-Կապան ճանապարհը։
Պատահակա՞ն է արդյոք Արթուր Աշոտ Ամիրաղյանի ֆիքսած պատկերը։ Տավուշի մարզում’ Ոսկեպարի մոտ, Վրաստանի հետ կապող միջպետական ճանապարհի եզրին դրոշի ձողեր են հայտնվել’ դեռևս առանց դրոշի։
Հուսանք, որ դրանցում ՀՀ-ի կամ գոնե ՌԴ-ի դրոշներ կլինեն։
Հուսանք, բայց ՀՀ կառավարության խոսքերն ու գործողությունները չափից շատ են համընկնում Ադրբեջանի և Թուրքիայի իշխանությունների հրահանգների հետ։ Մի քիչ շատ բացահայտ են խաղում։
