Ոչ թե ստիպված կյանքեր փրկելով ու նահանջով եկանք հասանք Սյունիքի դարպասների մոտ, այլ մեզ բերեցին այդ դարպասներից ներս, որ հետո բացեն դարպասները

Հայաստանում չկա պետականաշինության հետ կապ ունեցող գեթ մեկ տոն, որը պղծված, դեֆորմացված և իմաստազրկված չէ:

Ներսից ու դրսից աննախադեպ քանդած պետություն: Արցախի հանձնումը խարան է, քաղաքական խարան, բարոյական խարան, պատմական խարան, քաղ. կենսագրական խարան, անձնական խարան: Ինչքան էլ տանջվեն, փող ծախսեն, խոստում շռայլեն, կարմիր գիծ անցնեն, միևնույն է դրանից քաղաքական տեխնոլոգիայով, քաղաքական վարժությունով, ընտրությունով, ուղեղների մանիպուլացիայով, ֆեյքակրատիայով, բութ ու պրիմիտիվ տեխնոլոգիայով և այլ «զրթուզիբիլով» չեն մաքրվի:

Եվ հիշեք, որ ադրբեջանցուն Սյունիքի պարիսպների տակ բերել և կանգնեցրել է հենց այս իշխանությունը, ոչ թե հայկական բանակի պարտությունը:

Հիշեք, որ հայկական բանակը նոյեմբերի 9-ի դրությամբ կանգնած էր հարավային պաշտպանական գծին, Սյունիքից 30 կմ հեռու:

Հիշեք, որ ոչ թե ստիպված կյանքեր փրկելով ու նահանջով եկանք հասանք Սյունիքի դարպասների մոտ, այլ մեզ բերեցին այդ դարպասներից ներս, որ հետո բացեն դարպասները:

Հ.Գ.

 Հանձնող եք ու վերջ, չես մաքրվի 30 տարի դրած արյունից, կյանքից, ջանքից, նամուս ու թասիբից, ավյունից ու կորսված սերնդի խարանից:

Խարան է ու վերջ:

Վլադիմիր Մարտիրոսյան, քաղաքագետ