Ռուս հայտնի արևելագետ Իվան Ստարադուբցևը իր Տելեգրամ ալիքում գրում է, –
Երեկ թուրքական ANews հեռուստաընկերության եթերում ինձ խնդրեցին ընդհանուր գնահատական տալ Ադրբեջանի, Հայաստանի և Ռուսաստանի ղեկավարների կողմից Մոսկվայում ձեռք բերված թարմ պայմանավորվածություններին:
Կարո՞ղ է սա տարածաշրջանի համար «նոր սկիզբ» դառնալ և սկիզբ դնել նրա «դինամիկ զարգացման»:
Հասկանալի եւ տրամաբանական է երեք երկրների ղեկավարների՝ քաղաքական համաձայնագրերը տնտեսության միջոցով «ամրապնդելու» ցանկությունը՝ տրանսպորտային կապերի վերսկսման, ենթակառուցվածքների վերականգնման և կառուցման, ինչպես նաև առեւտրատնտեսական կապերի աշխուժացման ճանապարհով:
Սակայն խնդիրն այն է, որ վշտի հինգ փուլում (ժխտում – զայրույթ – սակարկություն – դեպրեսիա – ընդունում), իսկ պարտությունը Լեռնային Ղարաբաղում անկասկած վիշտ է հայ ժողովրդի համար, վարչապետ Փաշինյանը գտնվում է «սակարկություն» եւ «դեպրեսիա» փուլերի միջեւ, եւ դա ակնհայտ էր Պուտինի և Ալիևի հետ համատեղ հայտարարության ընթացքում: Իսկ հայ ժողովուրդը նույնիսկ ավելին՝ «ժխտողականության» և «զայրույթի » միջեւ:
Եվ հայտնի չէ, թե ինչպես են քաղաքական գործիչները պատրաստվում ապահովել Ղարաբաղյան հակամարտության արդյունքների «ընդունումը» ոչ թե Հայաստանի ղեկավարության, այլ հենց հայ ժողովրդի կողմից,եւ եթե դա տեղի ունենա, որքա՞ն ժամանակ կարող է այդ տեւել, և ի՞նչ է դրա համար պետք:
Ակնհայտ է, որ քաղաքական և տնտեսական պայմանավորվածությունները Մոսկվայում դրա համար բավարար չեն: Իսկ ԽՍՀՄ-ում հայերի ու ադրբեջանցիների համատեղ խաղաղ բնակության փորձը, որի մասին կարելի է լսել այս օրերին, մեկ պետության սահմաններում ապրող երկու ժողովուրդների փորձն էր, որն արմատապես փոխում է ամեն ինչ …
Իվան Ստարոդուբցեվ
Թարգ. Զոյա Մելիքյան
