Սոցիոլոգիայի մեջ տեսության կա, ըստ որի՝ որքան բարձր են մեծահարուստների կամ օլիգարխների առանձնատների պարիսպները, այնքան ցածր է հասարակության ներսի՝ մեկը մյուսի նկատմամբ ունեցած վստահությունը: Քաղաքամայր Երեւանի բնակիչները հրաշալիորեն գիտեն բոլոր այն թաղամասերը, որտեղ բարձր պարիսպների ու շքեղ առանձնատների պակաս չկա: Մինչեւ 2018-ի իշխանափոխությունն այսօրվա իշխանավորները փողոցներում սոցիալական անարդարության մասին էին բարձրագոչում, խոստանում, թե «կոպեկ առ կոպեկ հետ են բերելու», քանդելու են բոլոր տեսակի պարիսպներն ու մեծահարուստների առանձնատներն աղքատներին բաշխեն: Իշխանության հետ լեզու չգտնող մեծահարուստների նկատմամբ սկսված իրավական գործընթացն են այժմ նրանք որպես «արդարությունը վերականգնելու» ակտ ներկայացնում: Իրականությունն այն է սակայն, որ Փաշինյանի իշխանությունը պարիսպները վերացնելու հարցում սելեկտիվ ընտրություն է կատարում, ու ոչ բոլորն է, որ անցնում են օրենքի սրի տակով:
Սկանինդավյան երկրներում, օրինակ, առհասարակ պարիսպներ չկան. այստեղ մարդիկ միմյանց նկատմամբ անվստահությունը չեն հանդուրժում: Մեր երկրում սակայն 2018-ից հետո ոչ միայն չվերացան պարիսպները, այլեւ, ավելին, Փաշինյանն, օրինակ, կառավարական առանձնատան հսկողությունը մի քանի անգամ ուժեղացրեց, նախկին վարչապետ Հովիկ Աբրահամյանին պատկանող Մոնումենտի առանձնատունն էլ «իշխանության սրտի» գործարար Նարեկ Նալբանդյանին անցավ: Մաթեմատիկայում սա «գումարինելի տեղը փոխելիս գումարը չի փոխվում» բանաձեւով է արտահայտվում: Փաշինյանի թիմակիցները նույնպես չդիմացան բարձր պարիսպների գայթակղությանը. մամուլը մեկ անգամ չէ, որ հրապարակել է ՔՊ-ական ամենատարբեր պաշտոնյաների՝ նոր կառուցվող կամ արդեն կառուցված առանձնատների լուսանկարները: Նրանք, իհարկե, հնարավոր բոլոր ձեւերով ասում են, թե դա իրենց հետ որեւէ կապ չունի, բայց ժողովրդական խոսքով ասած՝ ծուխն առանց կրակի չի լինում: Առանձնատներից բացի Փաշինյանի թիմակիցները, որ մինչեւ 2018-ը Երեւանում վարձով էին ապրում, մեկը մյուսի հետեւից սկսեցին բնակարաններ ձեռք բերել: Զորօրինակ պաշտպանության նախարար Սուրեն Պապիկյանը, որի՝ նորակառույցում ձեռք բերած բնակարանի գինը 200 հազար դոլարն անցնում է: Սա փաստորեն, ազգային այիբ է. ամեն եկող նորը մտածում է շատ ավելի բարձր պարիսպ կառուցելու մասին, գուցե որովհետեւ վստահ չէ, թե պաշտոնը թողնելուց հետո հարեւաններն ու հասարակությունն առհասարակ ինչ աչքով են նայելու իր՝ «արդար քրտինքով ստեղծածին»:
ՍԵՎԱԿ ՎԱՐԴՈՒՄՅԱՆ
