Ալեքսանդր Օսիպյանը ընկավ հանուն հայրենիքի 2020 թվականի հոկտեմբերի 2-ին՝ 44-օրյա պատերազմի ընթացքում, Օմարում:
Ապրլի 26-ին Ալեքսանդրը դարձավ 37 տարեկան, սակայն դա իր երկնային տարեդարձն էր. բոլորը ներկա էին՝ բացի իրենից…
Ալեքսանդրը պայմանագրային զինծառայող էր, բնակվում էր Գեղարքունիքի մարզի Դրախտիկ գյուղում, մեկ որդի ու երեք դուստր թողեց իր ետին՝ կնոջ խնամքին:
Ընտանիքի հետ վերջին հանդիպումը եղել էր 2020 թվականի սեպտեմբերի 29-ին, իսկ հոկտեմբերի 1-ին՝ վերջին երկար հեռախոսազրույցը: Հաջորդ չարաբաստիկ օրը Ալեքսանդրը զոհվեց…
Օսիպյանի կինը՝ Գայանեն, ասում է. չնայած նրան, որ ամուսինը չկա, միեւնույն է իրենց չեն մոռացել: N զորամասի հրամանատարությունը առաջին օրվանից մինչեւ օրս Ալեքսանդր Օսիպյանի ընտանիքի կողքին է, ինչպես նաեւ Ալեքսանդրի մտերիմ ընկերները:
Ցավը շատ մեծ է, բայց այս ուշադրությունը սփոփանք է ընտանիքի համար: Միայն այս դեպքում կարող ենք մտածել, որ հայրենիքի համար ընկնելը բնավ չի մոռացվում, գնահատվում է:
Իսկ Ալեքսանդրի մայրը՝ տիկին Ռայան, ցավից մի բուռ է դարձել, բայց չի չարացել աշխարհի հանդեպ. Աստծուց միայն խաղաղություն է խնդրում եւ անփորձանք ծառայություն բոլոր զինվորներին:
ԼԱՈՒՐԱ ՕՍԻՊՅԱՆ
