Հայկական առաջին պարբերականը՝ «Ազդարարը», հիմք դրեց հայ մամուլի պատմության սկզբնավորման: Այս տարի Հայկական մամուլը նշում է իր 228- ամյակը: Այդ առիթով հոկտեմբերի 15-ին Հայաստանի պատմության թանգարանում տեղի ունեցավ հանդիպում-զրույց «Պատմության արդիականացումը եւ մեդիան» խորագրով: Հանդիպման բանախոսներն էին ` Երեւանի պետական համալսարանի ժուռնալիստիկայի ֆակուլտետի նոր մեդիա եւ հաղորդակցության ամբիոնի վարիչ Դավիթ Պետրոսյանը եւ «Արմենիա» հեռուստաընկերության օմբուցման, մեդիամասնագետ Գնել Նալբանդյանը:
Հանդիպման ընթացքում քննարկվեցին հայ մամուլի սկզբնավորման եւ արդի տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կատարած գործառույթների խնդիրները: Պրոֆեսոր Դավիթ Պետրոսյանը համեմատականներ անցկացրեց հին եւ նոր մամուլների միջեւ: «Մենք այսօր հավաստիություն ենք վերագրում ցանկացած կայքերի, որոնք մեր առջեւ բացում են բազմաբովանդակ, հաճախ նույնիսկ սխալ տեղեկություններ: Ես ուզում եմ անդրադառնալ իրական հայ մամուլին, որի հիմքերը դրվել են 1794-ից՝ առաջին հայակական պարբերականի` «Ազդարարի» ստեղծմամբ: Այդ շրջանում գործող խմբագիրներն ուղղակի խմբագիրներ չէին, այլ միտք ուղղորդող անհատականություններ: Չափազանց կարեւոր է եղել մամուլի դերը պետության ամրապնդման գործում, ահա՛ թե ինչու մենք կարող ենք առանձնացնել մամուլի պատմության այս շրջանը: Մենք բազում հնարավորություններ ենք ունեցել անցյալից ներկա հավաքական «ես»-ի պահպանման համար, եւ այդ ճանապարհը մեզ տվել է հենց հայ մամուլը: 20-րդ դարը մշակութային պատմության եւ արժեւորման բազմաթիվ առիթներ է տվել,- նշեց Դավիթ Պետրոսյանը:
Գնել Նալբանդյանն անդրադարձավ մեդիա տիրույթի արդի վիճակին, թե սոցցանցերում եղած ապատեղեկատվությունը որքան է խճճում մեզ: Նրա խոսքով՝ չափազանց հեշտ է խաբել այն հասարակությանը, որը կրթվածություն չի ունենում, եւ ինչ բովանդակություն պարունակող ինֆորմացիա էլ նրան մատուցես, միեւնույն է՝ նա կհավատա դրան: «Մամուլը պետք է լինի միջոց հասարակության շահերի ամրապնդման եւ դրանց արտահայտման համար: Լրագրողը միայն իր անունից չէ, որ պետք է խոսի, այլ աչքի առաջ ունենա այն հասարակությունը, որի պատասխանատուն է իր թափանցիկ աշխատանքը: Եթե ստեղծագործում ես քեզ համար, դա արդեն քեզ հասանելի դաշտն է, եւ այդտեղ կարող ես դրսեւորվել այնպես, ինչպես քեզ հարմար է, սակայն մասնագիտական աշխատանքի կատարման պարագայում ավելի մեծ պատասխանատվություն է քո վրա ծանրանում: Սիրողական միտքը ծագում է, մասնագիտականը` վախճանվում,-հավելեց Գնել Նալբանդյանը: Մամուլն ազատության է ձգտել բոլոր շրջաններում, 20-րդ դարից մինչ մեր օրեր:
Հանդիպման վերջում բանախոսները պատասխանեցին ուսանողներին հուզող հարցերին` կապված համացանցի ապատեղեկատվության եւ տպագիրի մամուլի ոչ այնքան ընթերցված լինելու մասին:
ՍՅՈՒԶԻ ԴԱՎԹՅԱՆ
ՀՊՄՀ Լրագրության 2-րդ կուրսի ուսանողուհի
