Ականջը քաշելու համար չէ միայն
«Ունկն» բառի հոգնակին ականջն է, հետեւաբար «ականջ» ասելով՝ հասկանում ենք երկուսը միասին՝ երկու ականջ (գրաբարյան տարբերակով՝ ականջք):
Ականջի գործառույթները բազմաթիվ են ու բազմազան: Բայց դրանցից գլխավորը դաստիարակչականն է՝ այն քաշելու կամ ոլորելու միջոցով:
Ականջի մեկ այլ կարեւոր գործառույթ է դեմքի վրա ակնոցի ամրակայումը:
Ականջը երբեմն նաեւ թույլ չի տալիս, որ գլխարկն իջնի աչքերի վրա:
Ականջը բնության կողմից տրված է կանանց, իսկ ինչո՞ւ ոչ՝ նաեւ որոշ առանձնահատուկ տղամարդկանց, որպեսզի բլթակին օղաձեւ զարդեր ագուցեն եւ իրենց լրացուցիչ փայլ ու շքեղություն հաղորդեն: Իսկ իմաստուն մարդկանց խրատական խոսքը չմոռանալու համար, անկախ սեռական պատկանելությունից, ականջին օղ անելը հրաշագործ հատկություն ունի:
Սիրահար զույգերին ամուսնական կապանքով վերջնականապես կաշկանդելու համար էլ ականջ կտրելու դերը անթերագնահատելի է:
Ականջը նաեւ այն օրգանն է, որը քորելով՝ հնարավորություն ես ունենում կողմնորոշվելու անելիքներիդ հարցում:
Ականջին վերապահված է նաեւ նախազգուշացնող գործառույթ, հատկապես այն ժամանակ, երբ ականջը կարմրում ու տաքանում է:
Հայկական բառարանները հուշում են, որ ականջն ունի նաեւ լսելու գործառույթ, հետեւաբար՝ բանբասանքը բերանից բերան փոխանցելու ունակություն:
Այս ամենից բացի, ականջը սրվելու, լրտեսության միջոց դառնալու, իր մեջ սուտ խոսքեր կլանելու հատկությամբ էլ է օժտված:
Չէ՞ որ Պարույր Սեւակն է նկատել.
Ականջը սրած՝ ականջ է դնում,
Ականջի պոչով նա մեզ լրտեսում,
Հետո գնում է իր նման մեկի
Ականջը լցնում՝ ստեր փսփսում…
Նման մարդուկի ամենախոշոր
Բրդուջը պիտի ականջը թողնել,
Իսկ մենք հայրաբար եւ հիմարաբա՜ր
Այս հանցագործի ականջն ենք քաշում:
Գ. ԱՌԱՔԵԼՅԱՆ





