Բոսնիա-Հերցեգովինայի Դաշնության Սերբական Հանրապետության մայրաքաղաք Բանյա Լուկայում օրերս անցկացված պոեզիայի միջազգային 10-րդ փառատոնի «Բաց գիրք» հեղինակավոր մրցանակը շնորհվել է մեր հայրենակից՝ բանաստեղծ, թարգմանիչ, մշակույթի գործիչ Բաբկեն Սիմոնյանին՝ նրա գրական-մշակութային եւ թարգմանական գործունեության 50-ամյակի առթիվ: Գրական այդ հեղինակավոր մրցանակը, որը ստեղծվել է շուրջ տասը տարի առաջ, ստացել են ռուս, ամերիկացի, իտալացի, բուլղար, հունգար, ռումինացի եւ չին գրողներ, որոնք իրենց ստեղծագործությունները թարգնանաբար ներկայացրել են սերբ ընթերցողին:
Բանյա Լուկայում անցկացվող պոեզիայի ամենամյա փառատոնն իր շուրջ է համախմբում օտարազգի եւ սերբ գրողների, որոնք կամուրջներ են կերտում ժողովուրդների ու նրանց ազգային գրական հանրույթների միջեւ:
«Բաց գիրք» միջազգային գրական մրցանակը Բաբկեն Սիմոնյանին է հանձնել Սերբական Հանրապետության գրողների միության նախագահ, ճանաչված բանաստեղծ, թարգմանիչ Պրեդրագ Բյելոշեւիչը: Սիմոնյանի գրական գործունեության ու վաստակի մասին ելույթ է ունեցել սերբ անվանի բանաստեղծ, դրամատուրգ, թարգմանիչ, սցենարիստ, մրցանակաբաշխության ժյուրիի նախագահ Զորան Կոստիչը: Խոսելով Սիմոնյանի՝ բանաստեղծության դասական դպրոցի ավանդույթներին հավատարիմ մնալու, տաղաչափական արվեստի նրբություններին քաջատեղյակության մասին, բարձր է գնահատել նրա վաստակը ե՛ւ որպես բանաստեղծ, ե՛ւ որպես թարգմանիչ:
Մրցանակի հանձնման հանդիսավոր արարողությունը վարողը սերբերեն թարգմանաբար ներկայացրել է Բաբկեն Սիմոնյանի բանաստեղծություններից: Հեղինակն իր հերթին մի քանի բանաստեղծություն է կարդացել հայերենով՝ ցանկանալով, որ ներկաներն ըմբոշխնեն հայոց բառուբանի հմայքը:
Մրցանակը ստանալուց հետո Բաբկեն Սիմոնյանն իր շնորհակալական խոսքն է ուղղել Սերբական Հանրապետության նախագահին եւ ժյուրիին, ապա ընթերցել իր բանաստեղծական ուղերձը փառատոնին մասնակից բանաստեղծներին՝ կոչ անելով գրավոր խոսքի միջոցով ընդդիմանալ պատերազմներին ու բռնություններին, պահպանել ազգային դիմագիծը, պատմական հիշողությունն ու արժանապատվությունը եւ կամուրջ դառնալ տարբեր ժողովուրդների գրական հանրույթների միջեւ:
Ահա մի հատված Բաբկեն Սիմոնյանի ուղերձից. «Գրողը ոչ միայն իր ժողովրդի, այլեւ ժամանակի խոսնակն է: Նրան է տրված իր ուսերին կրելու աշխարհի հոգսը, ուղղամտորեն ու շիտակ ներկայացնելու իրականությունը: Բոլոր ժամանակներում, երբ հայրենիքը վտանգված է եղել, մեր կողքին են եղել ազգընտիր գրողներն ու մտավորականները, որոնք իրենց խոսքով ու գրչով սատարել են ժողովրդին, հույս ու լավատեսություն սերմանել մատաղ սերնդի հոգում: Շատ հայ գրողներ իրենց հայենասիրական տողերով բազում սերունդներ են կրթել ու դաստիարակել ազգային ոգով՝ Միքայել Նալբանդյան, Հովհաննես Թումանյան, Ավետիք Իսահակյան, Եղիշե Չարենց, Հովհաննես Շիրազ, Սիլվա Կապուտիկյան, Համո Սահյան: Ես քաջատեղյակ եմ նաեւ սերբական գրականությանը, պատմությանն ու տառապանքներին, որոնք ինձ հիշեցնում են հայ ժողովրդի արյունալի անցյալը եւ դառը ճակատագիրը: Գիտեմ, որ դարեր շարունակ սերբական հողը բզկտվել ու վերաձեւվել է, իսկ սերբերը կյանքի ու մահու կռիվ են տվել այլալեզու բարբարոսների դեմ՝ պաշտպանելու սրբություն-սրբոց հայրենիքը: Այդ ամենը հստակ արտացոլված է սերբ անվանի բանաստեղծներ Պետար Պետրովիչ Նեգոշի, Միլան Ռակիչի, Յովան Դուչիչի, Ալեքսա Շանտիչի, Պետար Կոչիչի, Դեսանկա Մաքսիմովիչի եւ այլոց հայրենասիրական տողերում… Ասել է, թե գրողներն աշխարհի ամենաանհանգիստ սիրտն են, նրանց է բաժին հասել մեր խոցված մոլորակի արնածոր սիրտն ամոքելու առաքելությունը: Նրանք իրենց ստեղծագործություններով նպաստում են խաղաղ ու բարեկեցիկ աշխարհ կերտելուն»:
Բաբկեն Սիմոնյանի բանաստեղծական ուղերձը ջերմությամբ է ընդունվել փառատոնին մասնակից գրողների կողմից: Ուղերձի առանձին հատվածներ տեղ են գտել սերբական զանգվածային լրատվամիջոցներում:
