Լ. Սլուցկին, ծնված 1968թ. հունվարի 4-ին Մոսկվայում, բարձրագույն կրթությամբ, ավարտել է Մոսկվայի Տնտեսական-վիճակագրային ինստիտուտը, տնտեսական գիտությունների դոկտորի կոչում ունի:
Ռուսաստանի Դաշնության Պետդումայի 3-րդ, 4-րդ, 5-րդ, 6-րդ եւ 7-րդ գումարման պատգամավոր, Միջազգային հարցերով Կոմիտեի նախագահ, «Ռուսաստանի խաղաղության հիմնդրամ» հասարակական ֆոնդի վարչության նախագահ: 2000-ական թվերից զբաղեցրել է Դաշնության Դաշնային ժողովի պատվիրակության ղեկավարի տեղակալի պաշտոնը Եվրոպայի Խորհրդի խորհրդարանական ասամբլեայում (PACE):
2016թ-ի հոկտեմբերի 5-ից զբաղեցնում է Պետդումայի Միջազգային հարցերով կոմիտեի նախագահի պաշտոնը: Ունի մի շարք պետական պարգեւատրումներ, այդ թվումՙ Ռամզան Կադիրովից, Ֆրանսիայից եւ այլն, եւ այլն:
2014թ-ից Սլուցկին հայտնվեց ԱՄՆ-ի եւ Եվրոխորհրդի պատժացուցակներում: 2018թ.ին Սլուցկին անսպասելիորեն վերածվում է սեքսուալ սկանդալի «դիմանկարի», առաջին անգամ ռուսական Պետդումայի պատմության ընթացքում սեքսուալ սկանդալ, որը լայնորեն լուսաբանվեց ե՛ւ ռուսական, ե՛ւ արտասահմանյան մամուլում: Մի շարք ԶԼՄ-ներ համերաշխ բոյկոտ հայտարարեցին պատգամավորի դեմ:
2018թ. ապրիլի 6-ին Սլուցկին նորից հայտնվեց Արեւմուտքի պատժացուցակներում, այս անգամ 23 այլ ռուսաստանցի գործարարների եւ չինովնիկների հետ միասին:
Չմոռանանք նշել, որ 2016թ. Լեոնիդ Սլուցկին Պետդումայի պատգամավոր էր ընտրվում Ռուսաստանի Լիբերալ Դեմոկրատական կուսակցությունից (ղեկավարըՙ Ժիրինովսկին) արդեն 5-րդ անգամ անընդմեջ:
Երբ Սլուցկին մեղադրվեց սեռական ոտնձգությունների մեջ, իսկ մեղադրեցին նրան Բի-Բի-Սի ռուսական ծառայությունից Ֆարիդա Ռուստամովան , «Անձրեւ» հեռուստաալիքի պրոդյուսեր Դարիա Ժուկը եւ RTV հեռուսատաալիքի լրագրողուհի Եկատերինա Կոտրիկաձեն , Սլուցկու շուրջը հայտնվեցին մեծ թվով պաշտպաններ, որոնք անվանեցին այդ սկանդալը ցածրորակ սադրանք հարգարժան մարդու նկատմամբ: Ի զարմանս շատերի, Սլուցկուն պաշտպանում էին ոչ միայն քաղաքական լիդերները, այլեւՙ Պետդումայի «Կանացի ակումբը», պաշտպանեց նրան նույնիսկ Ֆրանսիայի հանրահայտ երգչուհի Միրեյ Մաթյեն:
2019թ. վերջին սեքսուալ ոտնձգությունների պատճառով Սլուցկին պարտություն կրեց ՊԱՍԵ-ի փոխնախագահի ընտրությունների ժամանակ (154 դեմ, 105 կողմ հարաբերակցությամբ):
Սլուցկին բավական հարուստ էՙ նրա «BENTLEY» մակնիշի 2 ավտոմեքենաները արժեն արդեն 30 մլն. ռուբլի, ունի վարձակալած տարածքներ, որոնք երբեք չի հայտարարագրում: Շրջանառվում են լուրեր Սլուցկու կաշառակերության մասին, նրա կնոջ փենթհաուսների մասին (թանկարժեք բնակարաններ բարձրահարկերի վերնամասում): Իսկ հիմա գրողի ծոցը ուղարկենք «Բենթլիները», վարձակալած տարածքները, փենթհաուսները, շքեղ վիլլաները, որ վարձակալում է Սլուցկու ընտանիքը Թուրքիայի Բոդրում քաղաքի առողջարաններում, հատկապեսՙ «Six Senses Kaplankaya» թանկարժեք հյուրանոցում, 1101 վիլլայում: Այդ վիլլան ունի միայն 7 ննջասենյակ: Մեկ գիշերն այնտեղ արժե մոտ 3000 դոլար: Չհիշատակենք նաեւ Շվեյցարական դպրոցը, որտեղ տասնյակ հազարավոր դոլարներ վճարելով սովորում է Լիդիա Սլուցկինՙ պատգամավորի աղջիկը:
Այս բոլորը մեզ քիչ է հետաքրքրում: Հայաստանն ու հայ ժողովուրդը այնքան ծանր վիճակում են, վաղվա օրը այնքան անորոշ է, ինչպես պետք է պատրաստվենք նոր պատերազմի, այս անգամ ովքե՞ր են կռվելու մեր դեմ, ինչպե՞ս ենք դուրս գալու այս ներքաղաքական եւ արտաքին քաղաքական ճգնաժամից, ինչպե՞ս պետք է նոր ռազմաքաղաքական վստահելի գործընկերներ ձեռք բերեք: Հետեւաբար Սլուցկիների մասին խոսելը, նույնիսկ մտածելը ավելորդ շքեղություն է: Նրա մասին թող մտածեն ռուս հասարակության ներկայացուցիչները, որոնց շրջանում նույնպես պրոբլեմները շատ-շատ են: Մեզ, իսկ ավելի կոնկրետՙ Հայաստանի հատուկ ծառայություններին պետք է հետաքրքրեն Լեոնիդ Սլուցկու եւ նրա ընտանիքի անդամներիՙ Ռուսաստանում եւ Ադրբեջանում գործող (Կարմիր Սլոբոդա բնակավայրում) լեռնային հրեա-ադրբեջանցիների հետ կապերը:
Խոսքը վերաբերում է ազեր գործարար Մերդուհայ Յուշվաեւին , որը անտոկոս վարկեր է տրամադրում Լ. Սլուցկու կնոջը: Յուշվաեւը Մոսկվայում հայտնի դեմք է: Նա աշխատում էր որպես գլխավոր տնօրեն հանրահայտ միլիարդատեր Գոդ Նիսանովի «Կիեւյան հրապարակ» շինարարական ընկերությունում: Հայտնի է, որ Սլուցկին մտերիմ հարաբերություններ ունի նաեւ Գոդ Նիսանովի հետ, որի մասին ես գրել եմ դեռ 2020 թվականի դեկտեմբերի 25-ի «ԱԶԳ» շաբաթաթերթի 8-րդ համարում: Ցանկացողները կարող են վերանայել հոդվածս, որն այդ ժամանակ «Ադրբեջանցի գործարար Գոդ Նիսանովի ընկերները» վերնագրով կրող հոդվածս մեծ «ընթերցասրահ» գտավ:
Ինչո՞վ էր աչքի ընկնում Գոդ Նիսանովը այդ հոդվածում: Իր հաստատուն կապերով Մոսկվայի ներքին գործերի գլխավոր վարչության պետ Վլադիմիր Պրոնինի , նրա որդիՙ Ալեքսանդր Պրոնինի , ներքին գործերի նախարար Վլադիմիր Կոլոկոլցեւի հետ: Սակայն ոստիկանական ուժերի հետ կապերը Ռուսաստանի պայմաններում, ինքնըստինքյան պարզ էՙ ինչ նպատակներ է հետապնդում, եւ դա կարող է անհանգստացնել մեզ միայն որոշակի կոնտեքստում, կապված հայ համայնքի, հայ գործարարների հետ Ռուսաստանում: Իսկ այ, լուրջ անհանգստության պատճառ կարող էլինել Գոդ Նիսանովի չափից դուրս կայուն, բարեկամական կապերը Ռուսաստանի Դաշնության Արտաքին հետախուզության պետ Սերգեյ Նարիշկինի եւ նրա դստեր Վիկտորիա Նարիշկինայի հետ: Գոդ Նիսանովի միջոցով Վերոնիկան մտերիմ հարաբերություններ է հաստատել նաեւ Իլհամ Ալիեւի դստերՙ Լեյլայի հետ, որի հետ հաճախ Վերոնիկան ճամփորդում է Նիսանովին պատկանող «Radisson» նավակազմի նավերից մեկով Միջերկրական ծովում: Հոդվածում ես չեմ պնդել, որ Գոդ Նիսանովը զբաղվել է հետախուզական-գործակալական աշխատանքով Ռուսաստանի կամ հատկապես Հայաստանի դեմ: Բայց երկար ժամանակ լինելով այդ ոլորտում, անհեթեթություն կհամարեի, եթե թուրք-ադրբեջանական հետախուզությունը աչքաթող աներ նման հնարավորություն եւ ինչ-որ չափով չօգտագործեր Նարիշկինի հնարավորությունները, այն էլ պատերազմից առաջ, կամ ընթացքում, կամ էլ հետո:
Վերադառնանք Լեոնիդ Սլուցկուն:
Թուրքիայում Ռուսաստանի դեսպան Անդրեյ Կառլովի սպանությունից հետո (դեկտեմբեր 2016թ., չարագործը նախկին թուրք ոստիկան Մեվլութ Ալթինթաշն էր) Լեոնիդ Սլուցկին շտապեց հաստատել, որ ռուս-թուրքական հարաբերություններում լարվածություն չի սպասվում, որ այդ ահաբեկչությունը սադրանք եւ դավ էր «Արեւմուտքի» կողմից:
Էրդողանի հաղթանակը ընտրությունների ժամանակ Սլուցկին այնպիսի ոգեւորությամբ ընդունեց, կարծես անձամբ ինքն էր հաղթել: Չնայած տարբեր իրադարձություններին, կապված նույնիսկ Ղրիմի եւ Սիրիայի հակասությունների հետ, Սլուցկին գտնում է, որ Թուրքիան եւ Ռուսաստանը ստրատեգիական գործընկերներ են (իմիջիայլոց, նա միակ քաղաքական գործիչը չէ Ռուսաստանում, որ այդպես է մտածում):
Թուրք-ադրբեջանական համատեղ զորավարժանքներում կամ միասնական զինված ուժեր ստեղծելու գործում Սլուցկին նույնպես որեւէ վտանգ չի տեսնում եւ առաջարկում է չփնտրել «սեւ կատու» մութ սենյակում, նամանավանդ եթե կատու չկա:
Եվ այսպես, Գոդ Նիսանովը ծառայում է Թուրքիային եւ Ադրբեջանին, դա հիմա գրեթե մեկ պետություն է, վստահորեն կարելի է նշել, որ նա ազդեցության գործակալ է:
Լեոնիդ Սլուցկին Գոդ Նիսանովի հերթական «թիրախներից է» եւ կօգտագործվի նրա կողմից հնարավորության սահմաններում, դրա փոխարեն Սլուցկու ընտանիքը կօգտվի Նիսանովի տրամադրած շատ արտոնություններից: Դե իհարկե, Սլուցկին, միգուցե այնքան էլ վտանգավոր չէ, ինչպես բարեկամությունը Նարիշկինի հետ, բայց ո՞վ գիտե, ինչ լծակներ ունի Սլուցկին հայ-ռուսական հարաբերությունների վրա ազդելու:
Դե ի՞նչ արած, նույնիսկ Լեոնիդ Սլուցկին ընդամենը մեկ կյանք ունի, որից շռայլորեն օգտվում է:
