Հ.Ա.
Երեկ մեր լայն հասարակությունը վրդովմունքով տեղեկացավ, որ Եվրոխորհրդարանում Հայաստանի, Վրաստանի եւ Ադրբեջանի հարցերով զեկուցողները համատեղ հայտարարությամբ «մտահոգություն» են հայտնել, որ Հայաստանը նորՙ 3-րդ ճանապարհն է ծրագրում բացել դեպի Արցախՙ Կապանից Հադրութ ուղությամբ: Զեկուցողների համար հատկապես մտահոգիչ է եղել այն հանգամանքը, որ Հայաստանն իր այդ քայլը չի համաձայնեցրել… Ադրբեջանի հետ: Ժամանակակից աշխարհում մեզ ծանոթ չէ նման որեւէ դեպք, երբ ինչ-որ մի կազմակերպություն «մտահոգվի» որեւէ երկրում ճանապարհ կառուցելու առթիվ, մանավանդ այն պայմաններում, երբ Ադրբեջանը, խորհրդային խաղաղության պայմաններում, 70 տարի շարունակ, ոչ մի ճանապարհային կապ չի թողել Հայաստանի եւ Արցախի միջեւ: Եվ ոչ միայն միջեւ, այլեւ Արցախի ներսում:
Եվրոխորհրդարանի որեւէ զեկուցող երբեւէ համարձակություն ունեցե՞լ է «մտահոգություն» հայտնելու, օրինակ, Իսրայելին, որ ամեն ամիս նոր ճանապարհներ ու կամուրջներ է սարքում դեպի Պաղեստինյան ինքնավարության ենթակա Արեւմտյան ափ, հատկապես նախագահ Թրամփի տխրահռչակ որոշումից հետո: Իսրայելացիք իրենց նմանատիպ քայլերը երբեւիցե համաձայնեցրե՞լ են Մահմուդ Աբբասի հետ:
