ՀԱՍՄԻԿ ՊՈԴՈՍՅԱՆ
[2013167013.jpg]
Հոգեթով ձայնի տիրոջը բեմում փնտրողները անակնկալի են գալիս. սահուն քայլերով անցնում է օրվա հերոսուհին ու դահլիճով ծորում են բանաստեղծի խոսքերը…
Թող մեզ վրա հացենին մեղմ օրորվեր,
Եվ գիշերը թող լիներ խոր ու երկար,
Թող լուսաբացը ճանապարհին մոլորվեր,
Առավոտը թող համառեր ու չգար…
Սեպտեմբերի 14-ի երեկոն նրանն էրՙ Մանուշակ Շիրինյանինը: Նաեւ նրանցն էրՙ Մանուշակ Շիրինյանի միջոցով հայ դասականների հետ վերստին առնչվելու, վերստին գեղեցիկի, սիրո ու սպասումիՙ հավերժական զգացմունքներով ապրելու համար Հայաստանի պետական ֆիլհարմոնիայի «Առնո Բաբաջանյան» համերգասրահում հավաքվածներինը:
Մանուշակ Շիրինյանի «Պոեզիայի արահետներով» գրական-երաժշտական երեկոն բացվեց հայ դասականներին նվիրված տեսաֆիլմով: Մեր մեծերը…Նրանք գիտեին գեղեցիկ սիրելու եւ տառապելու արվեստը, գիտեին ճիշտ ապրելու բանաձեւը:
Մանուշակ Շիրինյանն իր գեղեցիկ ասմունքով արվեստասեր հանդիսատեսին մեկ անգամ եւս մոտեցրեց մեծերին, մոտեցրեցՙ լսել տալու գեղեցիկի, վեհի խորհուրդը, եւ դա նրա մոտ հիանալի ստացվեց:
Սեւակ, Շիրազ, Կապուտիկյան, Սահյան… Բառերը Մանուշակ Շիրինյանի շուրթերից հնչում էին որպես բնական ապրումներ, որպես դասական պոեզիան սիրել տալու պահանջ: Այդպես կարող էր միայն արվեստ սիրող, արվեստով ապրող, հոգում զգացմունքների փոթորիկ ունեցող մարդը…
Մանուշակ Շիրինյանի ասմունքըՙ դուդուկի կախարդական մեղեդիների ուղեկցությամբ, հիրավի անմոռանալի պահեր պարգեւեց հանդիսատեսին: Հոտնկայս ծափողջույններ, ծաղիկներ, «բրավո» բացականչություններ ու անկեղծ հուզմունքՙ ահա Մանուշակ Շիրինյանիՙ օրվա ձեռքբերումը: Իսկ ներկաները հեռացան հոգով հարստացած, գեղեցիկ ապրումներով հագեցած: Նաեւ երախտագիտությամբ առ Մանուշակ Շիրինյանըՙ նուրբ հոգու տեր այդ հայուհին, ով իրենց երեկոն դարձրեց հեքիաթային…
Ճաշակով կազմակերպված միջոցառումը, որ անցավ լեփլեցուն դահլիճում, խորհելու տեղիք է տալիս. չզլանանք հաճախ մեր հոգիներին լսելի դարձնել մեծերի խոսքը. նրանք գիտեին ճիշտ ապրելու, գեղեցիկ սիրելու բանաձեւը…
