Հայաստանն, իհարկե, Ֆրանսիա չէ, անգամ Լեհաստանից ենք բավական հեռու, հետեւաբար, երբ Հայաստանում արձակուրդի է մեկնում հանրապետության նախագահը, նշանակում է` առնվազն մինչ նախագահի վերադարձը երկրում ոչինչ կարեւոր չի կատարվելու:
Ֆրանսիայում ու Լեհաստանում, օրինակ, այդպես չէ, որովհետեւ Ֆրանսիայում ու Լեհաստանում աշխատում է ոչ միայն նախագահը միայն, այլեւ` նախագահը նաեւ: Ի զարմանս Հայաստանի շատ ու շատ պաշտոնյաներիՙ Ֆրանսիայում աշխատում են քաղաքապետները, անգամ քաղաքապետարանների այս կամ այն վարչությունների պետերն ու դրանց աշխատակիցները, պատկերացնո՞ւմ եք: Ֆրանսիայում ու Լեհաստանում, օրինակ, մանր ու միջին պաշտոնյաները կարող են հարց լուծել: Ասենք, Լյուքսեմբուրգին սահմանակից Տյոնվիլ փոքրիկ քաղաքի քաղաքապետը, ճիշտ է, չի կարող որոշել Ֆրանսիայի, եւ, օրինակ, Ուկրաինայի հարաբերությունները, կամ չի կարող որոշել, թե ԵՄ-ն որքան վարկ պետք է փոխանցի Հունաստանին կամ Պորտուգալիային, բայց կարող է հողակտոր հատկացնել ինչ-որ քաղաքացու, ով ցանկանում է տուն կառուցել կամ հասարակությանը պիտանի օբյեկտ բացել: Միեւնույն ժամանակ, Տյոնվիլի քաղաքապետը կարող է հասնել նրան, որ հասարակությանը ոչ պիտանի գործով զբաղվող սեփականատերը զրկվի իր սեփականությունից, մանավանդ երբ առկա է նույն այդ հասարակության բացահայտ դժգոհությունը տվյալ սեփականատիրոջից ու վերջինիս գործունեությունից: Այսինքնՙ Ֆրանսիայում քաղաքապետն զբաղվում է իր աշխատանքով, վարչապետն` իր, նախարարն` իր, նախագահնՙ իր, եւ, որն ամենակարեւորն է, քաղաքապետարանի այս կամ այն վարչության պետն ու աշխատակիցը` իրենց:
Բայց թողնենք Ֆրանսիան ու Լեհաստանը, մանավանդ որ Հայաստանը երկուսից էլ հեռու է, չնայած ԵՄ-ի «Արեւելյան գործընկերության» անդամներից է: Նախագահ Սերժ Սարգսյանը երեկ մեկնեց արձակուրդ, սա Սերժ Սարգսյանի երկրորդ արձակուրդն է` շատ կարճ ժամանակահատվածում. նախագահի անցյալ արձակուրդը հունիսի 12-20-ն էր, ընդ որում, այս անգամ էլ նախագահն իր արձակուրդը կանցկացնի ոչ թե «տարածաշրջանային տուրիստական կենտրոն Հայաստանում», այլ` արտասահմանում:
Նախագահի հանգստի մեկնելը նշանակում է ոչ միայն այն, որ Սերժ Սարգսյանը կարճ ժամանակահատվածում երկու անգամ մեկնեց արձակուրդ, այլ, որ մինչ նախագահի վերադառնալը մեր երկրում ոչ մի բան չի կատարվելու, որովհետեւ ոչ ոք չի աշխատելու, որովհետեւ ոչ ոք չի աշխատում:
Նախագահի հետ արձակուրդի է մեկնել նաեւ ԱԺ նախագահ Հովիկ Աբրահամյանը, ի դեպ: Հետեւաբարՙ ԱԺ նախագահը հաստատ չի աշխատելու այս ընթացքում:
Հայաստանն, իհարկե, Ֆրանսիա չէ, կամ էլ Լեհաստան, որովհետեւ եթե, օրինակ, Փարիզի ու Վարշավայի քաղաքային տրանսպորտի սակագինը բարձրանար, թեկուզ հիսուն տոկոսով, ոչ մի փարիզցի կամ վարշավացի չէր պահանջի, որ «նախագահը խոսի»: Պարզապես այդ երկրներում, եւ ոչ միայն այդ երկրներում, նախագահից բացի էլի շատ աշխատողներ կան, եւ քաղաքացիները գիտեն այդ մասին ու պահանջում են, որ խոսի նա, ով ի պաշտոնե պետք է խոսի, եւ, ով զարմանք, նա խոսում է, բացատրություն է տալիս, պարզաբանում է, նա գիտի, որ ինքը պարտավոր է, պատկերացնո՞ւմ եք:
Բայց մեր երկրում նախագահը մեկնել է արձակուրդ, հետեւաբար մինչ նրա վերադարձը ոչինչ էլ չի կատարվի:
