Սեպտեմբերի 13-ից հետո իշխղ «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցությունը ջանք ու եռանդ չի խնայում Հայաստանի եւ Արցախի հարաբերություններն Ադրբեջանի հետ մեկ՝ ընդհանուր, հարթակից երկու հարթակ տեղափոխելու համար: Պատճառն, ըստ երեւույթին, այն է, որ Քաղպայմանագիրը գիտակցում է՝ սեպտեմբերի 13-ին տեղի ունեցածի թե՛ պատասխանատուն, թե՛ մեղավորն ինքն է, որովհետեւ հակառակորդը հարձակվել է նոր՝ 44-օրյա պատերազմից հետո առաջացած բնագծերի վրա, որոնք, փաստորեն, մեկօրյա հարձակման հետեւանքով բավական փոփոխվել են, ցավոք, ոչ հօգուտ մեզ: Եվ եթե 44-օրյա պատերազմի պարտությունն իշխող թիմը, ի դեմս Նիկոլ Փաշինյանի, հնարավոր բոլոր մեթոդներով իր վրայից «նախկինների» վրա է գցում, ապա արդեն Հայաստանի սուվերեն տարածքների վրա Ադրբեջանի իրականացրած հարձակումը որեւէ կերպով ուրիշի վրա փաթաթել չի կարող: Հետեւաբար՝ կարիք կա Հայաստանի ու Արցախի՝ Ադրբեջանի հետ ունեցած արհեստական հարաբերություննները տարանջատել մեկը մյուսից ու միջազգային հարթակներում դրանք որպես իրարից տարբերվող երեւույթներ ներկայացնել: Ավելին՝ «Ազգ»ի տեղեկություններով՝ հայաստանյան պատվիրակությունները միջազգային գործընկերների հետ հանդիպման ժամանակ հիմնականում սեպտեմբերի 13-ի հարձակման ու այդ ժամանակ մեր սուվերեն տարածքներն Ադրբեջանի կողմից օկուպացնելու մասին են բարձրաձայնում՝ մոռացության մատնելով, օրինակ, Շուշիի կամ Հադրութի օկուպացիայի փաստը:
Թե ինչի կարող է հանգեցնել երկակի այս խաղը, ենթադրել կարելի է, բայց պարզից էլ պարզ է, որ Փաշինյանի իշխանությունը բանակցություններ վարելու ու հայկական շահն առաջ տանելու մանրուքներին անգամ չի տիրապետում, ուր մնաց թե միանգամից երկու հարթությամբ կարողանա կռիվ տալ:
ՍԵՎԱԿ ՎԱՐԴՈՒՄՅԱՆ
