Լույս է տեսել Հայկական էներգետիկական ակադեմիայի հիմնադիր նախագահ, բազմաթիվ ակադեմիաների իսկական անդամ, Ռուսաստանի բնագիտության ակադեմիայի պրոֆեսոր «Ազգ»-ի երկարամյա աշխատակից Ստեփան Պապիկյանի «Հայաստանի ջրամբարները, Մաս 1» գրքույկը: Գիտենք, որ Հայաստանը հայտնի է իր քաղցրահամ ջրի պաշարներով (Սեւան, 100-ից ավելի համեմատաբար փոքր լճեր, շուրջ 9480 գետ, 80-ից ավելի ջրամբար, ստորգետնյա ջրեր): Սակայն ՀՀ-ն տարածաշրջանի միակ երկիրն է, որտեղից բարձր դիրքի պատճառով մակերեսային ջրերը միայն հեռանում են (եթե հաշվի չառնենք սահմանային Արաքսի ու Ախուրյանի՝ այլ երկրներից եկող վտակները, որոնք չեն մտնում ՀՀ): Արաքսի ու Կուրի ավազաններին պատկանող մեր գետերի ջրերը վերջնարդյունքում հայտնվում են մեզ ոչ բարեկամ հարեւանի տարածքում:
Հեղինակը մասնավորապես գրում է. «Հայաստանի ջրային ոլորտի հոսքի հաշվեկշիռն այսպիսին է: Միջին տարեկան մուտքը 19,7 մլրդ խմ է (տեղումներ, սահմանային ջրեր, ստորգետնյա հոսք, այդ թվում՝ ներծծված ջրեր): Ելքի մեջ, որը նույնպես 19,7 մլրդ է, մեծ թիվ է կազմում գոլորշիացումը, ավելի քան 6 մլրդ խմ ջուր ՀՀ-ից դուրս է գալիս գետերով, որոնք սնվում են տեղումներից եւ ստորգետնյա ջրերի մի մասից: Ստորգետնյա ջրերի մնացած մասն էլ արտահոսում է այն բանից հետո, երբ բնական կամ արհեստական ձեւով դուրս է գալիս մակերես՝ մարդու կարիքների համար»:
Գրքույկում ներկայացվում են Հայաստանի մի շարք ջրամբարների վերաբերյալ ամփոփ տվյալներ,որոնք հնարավորություն կտան ընթերցողին ծանոթանալու նրանց հիմնական ցուցանիշների հետ: Գրքույկը նախատեսվում է ընթերցող լայն շրջանների համար:
