Թեհրանյան բողոքի ցույցից մինչեւ  զինված հարձակում

Հունվարի 27-ին ոչ աշխատանքային ուրբաթ օրը Թեհրանում տեղի էր ունենալու երկու իրադարձություն: Մեկը Լաչինի միջանցքն ապաշրջափակելու պահանջով թեհրանահայության բողոքի ցույցն էր, մյուսը՝ Թեհրանում Ադրբեջանի դեսպանության վրա զինված հարձակումը: Երկու «միջոցառումներն» էլ անցան ըստ նախատեսվածի՝ հայերը փորձեցին միանալ արցախահայության սեփական հողի վրա ապրելու իրավունքը պաշտպանելու աշխարհասփյուռ հայության պահանջին, իսկ զինված ահաբեկչին էլ հաջողվեց իր բարձրացրած աղմկով խլացնել Լաչինի ապաշրջափակման համար հնչեցված պահանջատիրության ձայնը:

Զինված հարձակման դեպքի առիթով Իրանի պատկան մարմինները ներկայացրեցին սեփական վարկածը, այն է՝ «անձնական եւ ընտանեկան խնդիրներով պայմանավորված հարձակում՝ դեսպանատան շենքում պատանդառված կնոջն ազատագրելու նպատակով»:

Պաշտոնական Բաքուն էլ վայրկյան անգամ չհապաղեց ներկայացնել իր պատկերացրած «ամենակենսունակ» վարկածը՝ հարձակումը որակելով որպես իսլամական հեղափոխության պահապանների Կորպուսի կազմակերպած ահաբեկչություն, եւ առանց պահը կորցնելու, արտերկրներում հավատարմագրված իր դիվանագիտական ներկայացուցչություններին հանձնարարեց դեսպանընկալ երկրներից ահաբեկչությունը դատապարտող հայտարարություններ ու ցավակցական ուղերձներ կորզել, դրանով ստվերելով Լաչինի միջանցքի շրջափակման դեմ միջազգայնորեն կազմակերպված արշավը եւ ձերբազատվել հանցագործի որակումից, միեւնույն ժամանակ՝  վաստակել զոհի կարգավիճակ, ձեռքի հետ էլ իր «զինանոցին» ավելացնել Իրանի «կարմիր գծերը» խամրելու հարցում լրացուցիչ ճնշման լծակ:

Առաջիններից հայտարարությամբ հանդես եկավ ԱՄՆ պետքարտուղարության խոսնակ Նեդ Փրայսն ու խստագույնս դատապարտեց հարձակումն ու հայտնեց, որ նախագահ Ալիեւի հետ միասին Թեհրանից պահանջելու են անհապաղ հետաքննություններ անցկացնել: Արտերկրներում մեծ ֆինանսական միջոցների տիրապետող Ադրբեջանի դեսպանատների եռանդուն ջանքերի շնորհիվ Նեդ Փրայսի հայտարարությանը միացան ՄԱԿ Գլխավոր ասամբլեայի նախագահը, Իսրայելը, Ռուսաստանը, Ճապոնիան, Ուկրաինան, Թուրքիան, Եգիպտոսը, Իրաքը, Վրաստանը, Ղրղզստանը, Պարսից ծոցի համագործակցության խորհուրդը եւ Թեհրանում հավատարմագրված եվրոպական երկրները:

Ահաբեկչությունն իր բոլոր դրսեւորումներով դատապարտող Թուրքիայի նախագահ Էրդողանի հայտարարության մեջ հուզականության աստիճանը շատ ավելի բարձր էր: Թուրքիայի նախագահը, հարձակումը դատապարտելուց ու իր խորազգաց ցավակցությունները հայտնելուց բացի, «ահաբեկչության պատճառով դժվար կացության մեջ հայտնված» Ադրբեջանին երբեւէ չլքելու խոստումներ էլ տվեց:

Ահա, թե որն էր հունվարի 27-ի Իրանի ոչ աշխատանքային ուրբաթ օրվա երկու իրադարձությունների կապը:

ԳՐԻԳՈՐ ԱՌԱՔԵԼՅԱՆ

Իրանագետ