Ջրիկ քաղաքականություն

* Իմ սերնդակիցները երեւի լավ  կհիշեն ջրի բաժակը ձեռքին ԽՍՀՄ առաջին եւ վերջին նախագահ Միխայել Գորբաչովի՝ 1986 թ. Ռեյկյավիկում  արտասանած հայտնի խոսքերը «Շատ կցանկանայի  ասածներիս մեջ ջուրը քիչ լիներ, բայց այս անգամ էլ չստացվեց»: Այդ խոսքերով, Գորբաչովը խոստովանում էր, որ սովորաբար իր ասածների մեծ մասը «ջուր» է:

* Համաձայն նորկտակարանային ավանդության՝ Պիղատոս Պոնտացին, հակառակ իր ներքին համոզմունքի  Քրիստոսին դատապարտել է  խաչելության:  Արյունահեղության մեջ անմեղությունը խորհրդանշող հին հրեական սովորույթի համաձայն՝ Պիղատոս Պոնտացին ժողովրդի առջեւ ձեռքերը ջրով լվանում է, հասկացնել տալով, որ ինքը կապ չունի այդ որոշման  հետ: 

* Ըստ ավանդույթի, արաբների կողմից գերեւարված պարսից զորավար Հորմոզանը մահապատժի ենթարկվելուց առաջ, որպես վերջին ցանկություն Խալիֆա Ումարից ջուր է պահանջում եւ խնդրում քանի դեռ ջուրը չի խմել, իրեն չսպանեն: Երբ Հորմոզանը Խալիֆա Ումարից կորզում է նման խոստում, անմիջապես ջուրը գետնին է լցնում եւ արաբ խալիֆան, չդրժելով իր խոստումը, հրաժարվում է զորավարի մահապատժից:

* ԻԻՀ  էքսնախագահ Հասան Ռոհանին  համաճարակի օրերին Իրանին մարդասիրական օգնություն առաջարկող  ԱՄՆ նախագահին համեմատել է այն անձի հետ, ով արգելափակել է մուտքը դեպի մաքուր ջրով ջրհորը եւ ձեռքին մի բաժակ պղտոր ջուր պահած՝ ասում է. «Ես եկել եմ օգնելու»: Թեհրան-Վաշինգտոն հարաբերությունների պատմության մեջ թեւավոր խոսքի արժեք ստացած  «Մեզ  պղտոր ջուր պետք չէ» արտահայտությունը հայտնի է շատերին:

* Մեր կառավարության ղեկավարը տարածքային ամբողջականությունն իրավագիտության հետ համադրելով, սրվակի ջուրը թափում է աշխատասեղանին ու խոսում ինքնիշխանության, իրավունքի ու պարտականությունների լղոզվածության մասին ու հերթական անգամ փորձում ստուգել  իր ունկնդիրների ընկալունակության ու համբերության  աստիճանը:

* Մեր ժողովրդի ձեռքին էլ կա մի  բաժակ, որի անունը «համբերություն» է: Եվ երբ այդ բաժակը լցվում է, ժողովուրդն էլ  սկսում է իր բաժակը պարպելու համար ելք փնտրել:

ԳՐԻԳՈՐ ԱՌԱՔԵԼՅԱՆ