Օգոստոսի 14-ին, 99 տարեկան հասակում, Նյու Յորքում իր մահկանացուն է կնքել սփյուռքահայ մեծանուն պատմաբան, բյուզանդագետ ու հայագետ Նինա Գարսոյանը (Nina G. Garsoian): Ծնվել էր 1923-ին Փարիզում, Նոր Նախիջեւանից (Դոնի Ռոստով) ու Թբիլիսիից գաղթած ծնողներից: Մանուկ հասակում տեղափոխվելով Մ. Նահանգներ՝ 1943-ին բակալավրի տիտղոսով ավարտել էր Բրայն Մաուր քոլեջը դասական հնագետի մասնագիտությամբ, իսկ այնուհետեւ Կոլումբիա համալսարանում ստացել մագիստրոսի եւ սպա դոկտորի կոչում բյուզանդագիտության, Հայաստանի եւ Միջին Արեւելքի պատմության գծով: Ֆուլբրայթի ծրագրով գիտական աշխատանքի էր մեկնել Վենետիկ՝ Ս. Ղազար, Մխիթարյան միաբանություն:
1956 թ.ից սկսել էր նրա դասախոսի ասպարեզը Սմիթ քոլեջում եւ Կոլումբիա համալսարանում: 1969-ին դարձել էր նույն համալսարանի պատմության ամբիոնի առաջին կին վարիչը, 1977-ին՝ Պրինստոնի համալսարանի՝ նույնպես առաջին կին դեկանը պատմության բաժանմունքում: Նա առաջինը հանդիսացավ նաեւ Կոլումբիա համալսարանի «Գեւորգ Ավետիսյան» հայագիտական ամբիոնի վարիչի պաշտոնն զբաղեցնող:
Նինա Գարսոյանը տնօրենն է եղել Փարիզում հրատարակվող հայագիտական Revue des E՛tudes Arme՛niennes հանդեսի, իսկական անդամ Միջնադարյան գիտությունների եւ թղթակից անդամ Բրիտանական համանուն կաճառների:
Մի շարք կարեւորագույն գրքերի, գիտական բազմաթիվ հոդվածների եւ թարգմանությունների հեղինակ է Գարսոյանը: Մենագրություններից առավել հայտնի են 1968-ին հրատարակված նրա «Պավղիկյան աղանդը», 1985-ին՝ «Հայաստանը Բյուզանդիայի եւ Սասանյանների միջեւ», 1999-ին՝ «Եկեղեցին եւ մշակույթը վաղմիջնադարյան Հայաստանում», բոլորն էլ անգլերեն: Իսկ ֆրանսերեն՝ «Հայ եկեղեցին եւ Արեւելքի մեծ պառակտումը» գործը: Նա անգլերեն թարգմանել եւ ծանոթագրել է Հակոբ Մանանդյանի, Նիկողայոս Ադոնցի, Արամ Տեր-Ղեւոնդյանի աշխատությունները, ինչպես նաեւ Փավստոս Բյուզանդին վերագրվող հայկական էպիկական պատումները:
Ավելացնենք նաեւ, որ Նինա Գարսոյանը համարվում է մեկ այլ՝ նշանավոր կին հայագետի՝ Սիրարփի Տեր-Ներսեսյանի հոգեւոր սանը:
