Հուսով եմ՝ այս այլանդակությունից հետո Կայենի հոգեզավակին բանադրելը կամ առնվազն «որոշելը» կլինի ժամերի կամ օրերի հարց

Իրավապաշտպան Ռուբեն Մելիքյանը գրում է.

1) Կուսակրոնության ուխտը պետական օրենք չէ, այլ Հայ Եկեղեցու կանոնական պահանջ։ Ուստի Կայենի հոգեզավակը իրավասու չէ այդ հարցի մասին անգամ ծպտուն հանելու՝ ո՛չ որպես պետության ներկայացուցիչ (որովհետև դա պետության գործը չէ), ո՛չ էլ որպես մասնավոր անձ, որովհետև Հայ Առաքելական Եկեղեցու անդամ չէ։ Դա մե՛ր՝ Հայ Առաքելականների խնդիրն է։

2) Պետությունն իրավունք չունի միջամտել քաղաքացիների մասնավոր կյանքին, այդ թվում՝ տեղեկություններ հավաքել ու առավել ևս հրապարակել։

3) Անկախ կուսակրոնության մասին Կայենի հոգեզավակի պնդման ճշմարիտ կամ սխալ լինելուց՝ դա ինքնին մեծագույն վիրավորանք էր աշխարհի բոլոր Հայ Առաքելականների նկատմամբ։ Մեր եկեղեցու պետերի պատիվը մե՛ր պատիվն է՝ Նոյի ու իր զավակների օրինակով (Ծննդ. 9:20-25)։

Հ.Գ.

Հուսով եմ՝ այս այլանդակությունից հետո Կայենի հոգեզավակին բանադրելը կամ առնվազն «որոշելը» (Հայ Առաքելական Եկեղեցուց դուրս հայտարարելը) կլինի ժամերի կամ օրերի հարց։

Հուսով եմ՝ այդ վճռին իրենց համաձայնությունը կտան Մայր Աթոռի բոլոր 56 Սրբազանները, այդ թվում Տեր Առաքել արքեպիսկոպոս Քարամյանն ու Տեր Վազգեն արքեպիսկոպոս Միրզախանյանը, ինչպես նաև Մեծի Տանն Կիլիկիո աթոռը։

Աստվա՛ծ ձեզ օգնական!