Դասեր ստանալու եւ սովորելու ժամանակը

Թե անմիջական որեւէ կապ կա՞ Արցախի դեմ ազերիական վերջին նախահարձակման, Արցախի դատարկման եւ պաղեստինյան Համասի Իսրայելի դեմ սանձազերծած այսօրվա ռազմամարտական վերջին գործողությունների եւ դրանցով պայմանավորված՝ տարածաշրջանային ու միջազգային ուժերի դեռեւս լրիվ չբարձրաձայնված դիրքորոշումների միջեւ։

Այսօր առավոտյան սկսած գործողությունները իսկապես անակնկալ էին ռուս-ուկրաինական պատերազմի վրա ուշքները կորցրած արեւմտյան երկրների եւ նույնինքն Իսրայելի ազգաբնակչության ու պետական իշխանության համար։ Աննախադեպ էր հարձակողական գործողությունների ոչ միայն օրն ու ժամը, այլեւ տարողությունը, արձակված հրթիռների քանակը, պաղեստինցի արաբների վրեժխնդիր գործողությունների թափը, որ, ըստ մասնագետների, համազոր է գրեթե ճիշտ 50 տարի առաջ Եգիպտոսի ու Սիրիայի բանակների՝ Յոմ Քիպուրի պատերազմի տարողությանը, որ, ճիշտ է, ավարտվեց արաբների պարտությամբ, սակայն զգաստացնող ազդեցություն ունեցավ նախորդ՝ 1967-ի պատերազմը հաղթած եւ ինքզինք անհաղթ կարծող Իսրայել պետության ու ժողովրդի վրա։

Անակնկալի բուն էությունը այն էր, որ այս անգամ հարվածը գալիս էր ոչ թե Եգիպտոս-Սիրիա պետություններից, այլ՝ Գազայի հատվածի տանջահար, բոկոտն եւ անսվաղ պաղեստինցիներից։ Ընդամենը 360 ք.կ. տարածությամբ մի հատված, որտեղ շուրջ 2,5 միլիոն, բառի իսկական առումով իրար վրա կուտակված ժողովրդից, որը փաստորեն ապրում է աշխարհի մեծագույն բանտը համարվող, ցանկապատված եւ ամրափակված քաղաքում, որտեղից թույլատրվում էր դուրս գալ միայն բեռնակիր եւ հավաքարար աշխատող երիտասարդներին, հատուկ թույլտվությամբ։ Մի քաղաք, որի 12-16 տարեկան պատանիները հաճախ էին կանգնում իսրայելական «Մարկավա» հրասայլերի կրակի դիմաց՝ քարով ու պարսատիկով, եւ նահատակվում։ Նման երեխաներին կարելի՞ էր կոչել «ահաբեկիչ», որը տարածում էին իսրայելական քարոզչամեքենաները ողջ աշխարհում եւ նրանց վախի տակ պպզած արեւմտյան թութակները։ Հանգիստ եւ ազատ կյանքի իրավունք քարոզող Մ. Նահանգները, ժողովրդավարության եւ մարդու իրավունքների պաշտպան ներկայացող Եվրոպան, նաեւ սիոնիստական ազդեցության ենթակա Կրեմլի հայացքի ներքո, արդեն տասնամյակներ հանդուրժում, կույր են ձեւանում բռնադատված ժողովուրդների, անիրավված երկրների տառապանքների դիմաց։

Մենք՝ հայերս, դասեր կարո՞ղ ենք քաղել մեր աչքերի դիմաց, հենց մեզ հետ պատահած ու պատահող իրադարձությունից, անիրավությունից, դրանց դեմ ընդվզող պաղեստինցի ժողովրդի անհավասար մաքառումից, իր պապենական հողը չլքելու, դրա յուրաքանչյուր թիզի համար կյանք տվող պաղեստինցիներից։

Հակոբ Ավետիքյան