Տնտեսագետ Վահե Դավթյանը պատմում է.
Քիչ առաջ առցանց մասնակցում էի Ռոստովի պետական տնտեսագիտական համալսարանում անցկացվող գիտաժողովի՝ կանաչ տնտեսության ու կայուն զարգացման վերաբերյալ: Այն պահին, երբ սկսեցի ներկայացնել Արցախում առկա էներգետիկ ճգնաժամն ու դրանով պայմանավորված հումանիտար աղետը, կազմակերպիչները որոշեցին անջատել ձայնը:
Գրեցի՝ միացրեցին: Սակայն կրկին թույլ չտվեցին շարունակեմ: Բավական էր ինձ արտասանել «Հայկական երկու պետություններ» արտահայտությունը, միացավ համալսարանի պրոռեկտորը՝ հիշեցնելով ժամանակային ռեգլամենտի մասին: Մինչդեռ ընդամենը հասցրել էի 5 րոպե խոսել (ինձանից առաջ զեկուցողները խոսում էին մինչև 25 րոպե):
Երբ հարցրեցի՝ ինչում է խնդիրը, պատասխանեց. ՛՛Ну вот… как-то так, извините”:
