Ո՞վ ասաց, որ Աղավնավանք՝ մրգօղիների թորման ու հնեացման յուրօրինակ կենտրոն Դիլվադոս այցելում են միայն դեգուստատորներն ու բարձրակարգ խմիչքի սիրահարները։ Երկու օր առաջ այնտեղ էր եղել նաեւ… մի բու, իսկական, բավական մեծոտ, իմաստության խորհրդանիշ համարվող թռչունը՝ սակայն վիրավոր վիճակում։ Նա վնասել էր մի ոտքը եւ ըստ երեւույթին չվստահելով Աղավնավանքի դիմաց փռվող խիտ անտառների իր հարեւաններին՝ հանգրվանել էր Դիլվադոսի տարածքում, որտեղ նրան ընդունել են սիրով, հակառակ որ բուերը սովորաբար մարդամոտ չեն լինում։ Վիրավոր կենդանին սկզբում եղել է խիստ անբարյացակամ, նույնիսկ ագրեսիվ, հատկապես իր վրա հաչող շունիկի՝ Սաննիի նկատմամբ։ Սակայն, հավանաբար, գիտակցելով իր վիճակը եւ բուի սրատեսությամբ նկատելով Դիլվադոսի տիրոջ՝ Առնակ Ավետիքյանի հոգատար հայացքը եւ իրեն երկարած մսի կտորը, հաշտվել է կացության հետ։
Առնակ Ավետիքյանը, որ մասնագիտությամբ բժիշկ է, օգտվելով Շուշիում աշխատած տարիների իր փորձառությունից, թռչնին տեղավորել է համալիրի ամենատաք՝ հնոցապանի խցիկում, որտեղ մութ է եւ ապահով, ինչպես հանձնարարված է եղել նաեւ մասնագիտական գրականության մեջ։
Մեր հարցին, թե բուն որքա՞ն է մնալու այդ խցիկում, Առնակն ասաց, որ թռչունը ամեն բանից առաջ պետք ունի իրեն ապահով ձեռքերում զգալու եւ կազդուրվելու։ Նրա ախորժակը, ասաց նա, շուտով, 1-2 օրից, կբացվի եւ ավելացրեց. «Կարծում եմ, նապաստակի սպիտակ միսը կազդուրիչ կլինի բուիկի համար, որից հետո համապատասխան մասնագետի օգնությամբ կարգի կբերենք նաեւ վիրավոր ոտքը։ Իսկ հետո այս տարածքում մի սիրուն բույն կսարքենք իր համար, սակայն՝ բաց ռեժիմով, առանց վիզայի, այստեղից ուզած ժամանակ եւ ուզած ժամանակով հեռանալու համար»։
Բարի ապաքինում մաղթենք փոքրիկ գիշատչին։
Ս.Ս.
