Էլվինա Մակարյանի ջազային երգով Փաշինյանն այսօր սկսել է «աշխատանքային գեղեցիկ օրը» և այդ տեսանյութը հրապարակել սոցցանցերի իր էջերում։ Նույն ժամանակահատվածում արցախցիներն այցելել են Եռաբլուր, խնկարկել իրենց զոհերի հիշատակն ու վերապրել 2 տարի առաջ նույն այս օրը պատուհասած արհավիրքը. Ադրբեջանը պատերազմեց 9 ամիս շրջափակած ու սովի մատնած արցախահայության դեմ։ Արցախցիները տվեցին 244 զոհ, 11 հոգի անհետ կորած է համարվում, 20 հայ գերեվարվեց ու մինչև հիմա Բաքվի բանտերում է՝ շինծու դատավարություն անցնելով։
Հյուծված, սովահար արցախցիները 2 օր դիմադրեցին թշնամուն, բայց ուժերի անհավասարության պայմաններում թշնամուն հետ շպրտելն ուղղակի անհնար էր։ Իսկ Հայաստանի իշխանությունները լուռ հետևում էին, թե ինչպես է արցախահայությունը դեփական Հայրենիքում կոտորվում, ինչպես է Հայկական Արցախը պատմության մեջ առաջին անգամ ամբողջովին հայաթափվում։
Ադրբեջանն անունը դրեց «Ղարաբաղի ապօրինի իշխանության ու ահաբեկչական խմբավորումներին չեզոքացնելու անհետաձգելի գործողոթւյուն» և մի անի ժամվա ընթացքում երկնքից կրակ թափեց արցախահայության վրա, դրան գումարվեց բենզինի պահեստի պայթյունը։ Իսկ շարունակությունը բռնագաղթն էր։
Արդեն 5 տարի իշխանությունները հանրության առջև նետել են «արցախցիները չմնացին, չպայքարեցին, չկռվեցին, չպահեցին իրենց երկիրը» ատելություն քարոզող կեղծ թեզը։
Եռաբլուրը բոլորովին այլ պատկեր է ցուցադրում։ Հատկապես սեպտեմբերի 19-25-ն ընկած ժամանակահատվածում այնտեղ օրուգիշեր կարելի է տեսնել սևազգեստ արցախցիների, որոնք սգում են իրենց հարազատնեի մահը։ Իսկ քանի՜-քանիսն էլ իրենց շիրիմները թողել են Արցախում։
Նրանք բազմիցս դիմել են իշխանություններին՝ մի՞թե հնարավոր չէ արտաշիրիմում կազմակերպել, գոնե իրենց հարազատների մասունքներն օկուպացված Արցախից տեղափոխել Հայաստան։ Արցախը չփրկեցին, գոնե այդ մասունքնը պղծումից փրկեն։
«Արցախը տվեցինք, որ հանգիստ ապրենք», «Արցախը տվեցինք, որ Հայաստան ունենանք», «Արցախը պարան էր, որ կայսրոթյունն էր կապել Հայաստանի վզին», «Արցախի էջը դեռ 90-ականներին է փակված եղել», «Արցախը միշտ Ադրբեջանի կազմում է եղել, ձեզ խաբել են» կեղծ թեզերով իշխանություններն արդեն 3 տարի կերակրում են ժողովրդին՝ լեգիտիմացնելով բռնակալ Ալիևի հայատյաց, ցեղասպան քաղաքականությունը ու փորձելով նոր ընտրություններում վերարտադրվել։
